Ο άντρας δεν ψάχνει πάντα τη μάνα του σε μια σχέση.
Του συγγραφέα Αντώνη Γάκη.
Οι σχέσεις μητέρας γιού ήταν πάντα τόσο μοναδικά περίπλοκες.
Δεμένες με έναν ομφάλιο λώρο τόσο σφιχτό που καμία δύναμη της φύσης ούτε καν αυτή του έρωτα για μια άλλη γυναίκα δεν μπορεί να σπάσει.
Από την εποχή που ο Οιδίποδας άφησε την σκιά της αμφιβολίας για την αθωότητα αυτής της αμφίδρομης σχέσης στοργής και πάθους ο ρόλος της μητέρας πάνω στην σχέση των ερωτικών ζευγαριών ήταν πάντα πρωταγωνιστική και πολλές φορές μοιραία.
Πόσες φορές δεν αποκάλεσες ή δεν σε αποκάλεσαν μαμάκια;
Πόσες φορές δεν έγινε αιτία η μητέρα του αρσενικού ( μα πάντα μικρού αγοριού στα μάτια της μανούλας) για να ξεκινήσει καβγάς ανάμεσα στο ερωτικό ζευγάρι.
Πόσες φορές το βλέμμα ή η καυτή ατάκα της πεθεράς δεν έκαναν τη νύφη να σκάει από το κακό της;
Μα αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά. Η μητέρα για έναν άντρα είναι η προβολή της δικής του έγγαμης ζωής στο μέλλον. Διαμορφώνεται σιγά σιγά από την πρώτη μέρα γέννησης. Δεν έχει να κάνει μόνο με την δική του δυαδική σχέση όμως αυτή η γαλούχηση.
Μια μάνα είναι και σύζυγος του πατέρα.
Μπορεί μια μάνα να μεγαλώνει με θαλπωρή το γιο της αλλά οι συχνές συγκρούσεις λεκτικής ή και σωματικής βίας με τον πατέρα πληγώνουν βαθιά τον μικρό της πρίγκιπα. Μια μητέρα που μεγαλώνει έναν γιο υποτιμώντας τον πρώην άντρα δίνει λάθος πρότυπα στο βλαστάρι της που σε λίγα χρόνια θα κληθεί αυτός να γίνει ο σύζυγος.
Δεν είναι λοιπόν το ότι η μανούλα μας μαγειρεύει καλύτερα ή ότι μας συγχωρεί κάθε μας λάθος.
Δεν ψάχνει πάντα ένας άντρας την μάνα του σε μια σχέση.
Πολλές φορές ψάχνει κάποια που να μην του τη θυμίζει καθόλου.
Κάποιες φορές τα τραύματα που κουβαλάει και από τους δύο γονείς είναι το τροχοπέδη για να μην κάνει το επόμενο βήμα του γάμου. Πάντως την λύση για να μην μαλώνουν οι νύφες με τις πεθερές είναι στο χέρι των νυφών.
Αρκεί να μεγαλώσουν τα δικά τους παιδιά με την σωστή αξία της οικογένειας εκεί που η γυναικά που θα παντρευτούν δεν θα είναι η κακιά που θα θέλει να τους κλέψει την αποκλειστικότητα της αγάπης του γιου τους.