Το άγχος, ειδικά στη σύγχρονη εποχή, έχει γίνει μέρος της καθημερινότητάς μας. Και κατά κάποιον τρόπο, οι περισσότεροι δείχνουμε να συμβιβαζόμαστε με αυτό. Τι συμβαίνει, όμως, με το παιδικό άγχος;

Σε μια κοινωνία σαν κι αυτή που ζούμε, πολύγλωσση και πολυπολιτισμική, οι ξένες γλώσσες έχουν γίνει απαραίτητο μέσο επιβίωσης για το σύγχρονο άνθρωπο. Σε ποια ηλικία, όμως, πρέπει τα παιδιά να αρχίζουν την εκμάθησή τους;

Τα παιδικά μάτια παρουσιάζουν ιδιαιτερότητες και ειδικά προβλήματα. 

Μια νέα παγκόσμια μελέτη που πραγματοποίησε ο καθηγητής Ronald Rohner εξετάζοντας τις περιπτώσεις περισσότερων από 10.000 παιδιών, συμπέρανε πως η ψυχρή ή απόμακρη σχέση με τον πατέρα, μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες στη ζωή του παιδιού, μερικές φορές ακόμη και δεκαετίες μετά.

Όταν σπούδαζα στο πανεπιστήμιο, εγώ όπως και πολλοί άλλοι, είχα την σταθερή πεποίθηση, ότι οι καλοί βαθμοί είναι το παν.

Τα παιδιά πάντα μπορούν να μας εκπλήξουν με τα κατορθώματά τους. Αυτό το κοριτσάκι πάντως, σίγουρα τα κατάφερε!

Τα σημάδια της δυσλεξίας διαφέρουν ανάλογα με την ηλικία. Εάν το παιδί σας έχει ένα ή δύο από τα παρακάτω συμπτώματα, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει δυσλεξία.

Όλοι οι γονείς το ξέρουν: Ο γρηγορότερος τρόπος για να κάνεις τα παιδιά να πουν τη λέξη «καλά» είναι να τα ρωτήσεις «πώς τα πέρασες σήμερα;» Ή «πώς πήγε το σχολείο;» Οι παρακάτω 103 ερωτήσεις δίνουν ιδέες, ξεκινούν συζητήσεις και μας βοηθάνε να καταλάβουμε τα παιδιά μας καλύτερα.

Όσοι από εσάς έχετε ενεργούς παππούδες, οι οποίοι βρίσκονται κοντά σε εσάς και τα παιδιά σας, θα συμφωνείτε ότι η παρουσία τους είναι ευλογία! Το γεγονός ότι είναι (σχεδόν) πάντα διαθέσιμοι όταν εσείς και ο άνδρας θέλετε να πάτε μια βόλτα ή ότι θα σας έχουν πάντα δυο πιάτα φαγητό έτοιμα όταν δεν θα έχετε προλάβει να μαγειρέψετε, αποτελεί για εσάς πολύτιμη βοήθεια και λόγο για να τους ευγνωμονείτε. 

Ωστόσο, κακά τα ψέματα, οι παππούδες μπορούν επίσης να είναι και η αιτία που κάθε σας σκληρή προσπάθεια να διαπαιδαγωγήσετε το παιδί όπως εσείς κρίνετε σωστό, πάει στράφι. Πώς το καταφέρνουν;

Δίνουν διαρκώς γλυκά στα παιδιά

Δεν υπάρχουν ποτέ αρκετά γλυκά στο σπίτι της γιαγιάς και του παππού. Για την ακρίβεια, οι παππούδες βλέπουν σαν παιχνίδι το να «κρύβουν» σοκολάτες και καραμέλες σε διάφορα σημεία του σπιτιού και να καλούν τα παιδιά να τα ανακαλύψουν. Και δεν μπορούν με τίποτα να δεχτούν ότι το να δίνουν τόσα πολλά γλυκά στα παιδιά κάνει κακό στην υγεία τους, όσες φορές κι αν τους το πείτε.

Όσους κανόνες πειθαρχίας κι αν προσπαθείτε να περάσετε πάνε χαμένοι

Είναι λες και οι παππούδες έχουν βάλει στόχο να υπονομεύουν την δική σας εξουσία. Ακόμα κι όταν το παιδί κάνει αταξίες, οι παππούδες είναι ικανοί να το αγκαλιάζουν και να το φιλούν.

Δίνουν στα παιδιά τροφές που δεν θα τους αγοράζατε ποτέ

Ένα από τα πιο έξυπνα «κόλπα» υγιεινής διατροφής των γονιών είναι το να μην φέρνουν σε επαφή τα παιδιά με τροφές όπως γαριδάκια ή γρανίτες, καθώς με το να μην γνωρίζουν τα παιδιά αυτές τις τροφές, δεν έχουν και λόγο να τις ζητούν. Οι παππούδες, όμως, κάνουν το ακριβώς αντίθετο: Αγοράζουν τις τροφές αυτές αποκλειστικά και μόνο για τα παιδιά! Και ξαφνικά τα παιδιά ξεχνούν τα φρούτα και το σπιτικό κέικ και ζητούν πεισματικά όσα έφαγαν στο σπίτι της γιαγιάς και του παππού.

Ανακαλούν διαρκώς όσα κάνατε εσείς ως παιδιά

Μπορεί να πιστεύετε ότι στα μάτια των παιδιών σας αποτελείτε μία αξιοσέβαστη αρχή, όμως στα μάτια των παππούδων παραμένετε ακόμα τα παιδιά που έκαναν διαρκώς αταξίες και δεν έτρωγαν τίποτε άλλο παρά μόνο σοκολάτες. Και δεν χάνουν ευκαιρία να θυμούνται και να αφηγούνται στα παιδιά σας κάθε ιστορία των επαναστατικών παιδικών σας χρόνων. Η αφήγηση ξεκινά κάπως έτσι «Αχ, μου θυμίζεις τη μάνα σου, που όταν την είχα μικρή μου έκανε τα ίδια…»

Τα χρήματα δεν είναι ποτέ πρόβλημα

Όσο κι αν εσείς προσπαθείτε να διδάξετε στα παιδιά σας ότι δεν μπορούν να έχουν τα πάντα και ότι θα πρέπει να περιμένουν μέχρι να έρθει η κατάλληλη στιγμή για να πάρουν το παιχνίδι που θέλουν, η γιαγιά και ο παππούς θα τους το πάρουν την επόμενη μέρα. Και όσο κι αν οι παππούδες γκρινιάζουν για τις μειωμένες τους συντάξεις, για τα εγγόνια δεν υπάρχει ποτέ τέλος στο ξόδεμα. Έτσι, κάθε φορά που το παιδί σας ζητά κάτι και εσείς δεν του το παίρνετε… κανένα πρόβλημα! Θα του το πάρουν η γιαγιά και ο παππούς.

Γίνεστε και εσείς παιδιά στο σπίτι των παππούδων

Με κάποιον περίεργο τρόπο, στο σπίτι της γιαγιάς και του παππού -ειδικά αν πρόκειται για τους γονείς σας- λειτουργείτε και εσείς όπως όταν ήσασταν παιδιά. Περιμένετε από τη μαμά σας να σας σερβίρει, δεν πλένετε το πιάτο σας και νιώθετε την ανάγκη να βάλετε τις φωνές στον μικρό σας αδερφό. Κι αυτό είναι κάτι που ξέρετε πως τα παιδιά σας δεν θα έπρεπε να βλέπουν.

Σας αναγκάζουν να αμφισβητήσετε κάθε σας απόφαση ως γονείς

«Άσε το παιδί να φάει μια σοκολάτα, τι θα πάθει;», «είναι δυνατόν να αφήνεις το μωρό να κλαίει;», «Σώπα! Ξέρει να αλλάζει και πάνες ο μπαμπάς;» και πολλές ακόμα τέτοιες εκφράσεις των παππούδων, σας κάνουν να νιώθετε τρομερή ανασφάλεια για όσα μέχρι πρότινος ήσασταν βέβαιοι ότι κάνετε σωστά.

Φεύγοντας από το σπίτι τους θα αναγκαστείτε να δωροδοκήσετε το παιδί

Δεν συμφωνείτε με την έννοια της δωροδοκίας, ε; Όταν, όμως, το παιδί σας κατηγορεί ότι, αφού δεν το αφήνετε να δει παιδικά στην τηλεόραση, δεν το αγαπάτε όσο η γιαγιά… κάθε «αρχή» σας γκρεμίζεται. Το χειρότερο είναι ότι, αφού είδατε πως η μέθοδος της δωροδοκίας «πιάνει», προκειμένου π.χ. το παιδί να βουρτσίσει τα δόντια του, καταφεύγετε και εσείς σε αυτήν, για να κάνετε την ζωή σας πιο εύκολη.

Μετατρέπουν τα παιδιά σε μικρούς δικτάτορες

Στο σπίτι της γιαγιάς και του παππού τα εγγόνια κάνουν κουμάντο! Για την ακρίβεια, τα εγγόνια είναι το επίκεντρο του κόσμου. Εκείνα διατάζουν και όλοι γύρω τους «χορεύουν». Μπορούν να φάνε και να πιουν ό,τι θέλουν, να ανοίξουν κάθε ντουλάπι, να κατεβάσουν όλη την βιβλιοθήκη, να σκαρφαλώνουν σε κάθε έπιπλο και κανείς να μην τους λέει το παραμικρό… Άντε, μετά, να τους εξηγήσεις, στο δικό σας σπίτι, ποιος είναι πραγματικά ο αρχηγός.

Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο;

Ξέρετε καλά ότι μερικές σφαλιάρες τις φάγατε ως παιδί. Και παρόλο που είστε 100% αντίθετη στο να χτυπήσετε ποτέ το παιδί σας, οι γονείς σας προσπαθούν να σας πείσουν ότι δεν είναι δα και τόσο τραγικό. «Δώσ’του και καμία στον ποπό! Εσύ, δηλαδή, που τις έτρωγες, τι έπαθες;». Φυσικά, την «συμβουλή» αυτή την δίνουν σε εσάς –ενώ εκείνοι παραμένουν οι φανταστικοί παππούδες που επιτρέπουν στο παιδί να κάνει κάθε πιθανή αταξία, χωρίς την παραμικρή επίπτωση.

Πηγή

Το καληνύχτισμα είναι μια από τις πιο σημαντικές στιγμές της ημέρας για τους γονείς και τα παιδιά και τη σύσφιξη της μεταξύ τους σχέσης. 

Και καληνύχτισμα, δε σημαίνει «λέω απλά καληνύχτα».

Κατ’ αρχήν είναι η ώρα που οι γονείς θα διαβάσουν στα παιδιά τους το βραδινό παραμύθι ή ιστορία. Ο Einstein είχε πει: «Αν θέλεις τα παιδιά σου να γίνουν έξυπνα, διάβασέ τους παραμύθια. Αν θέλεις να γίνουν πιο έξυπνα διάβασέ τους περισσότερα παραμύθια.»

Δεύτερον, είναι η ώρα που τα παιδιά θα θυμηθούν να σου πουν ό,τι δε θυμήθηκαν να σου πουν όλη την ημέρα. Παρ’ όλο που συχνά αυτό γίνεται για να καθυστερήσουν την ώρα του ύπνου, σου δίνεται η δυνατότητα να μάθεις πράγματα για το παιδί που αλλιώς δε θα μάθαινες ποτέ. Η Εβελίνα όταν ήταν μικρότερη, ήταν πολύ συγκρατημένη στα λόγια της κατά τη διάρκεια της ημέρας. Δεν ανοιγόταν για το τι έγινε στο σχολείο παρά μόνο την ώρα του καληνυχτίσματος. Εκεί της έβγαιναν όλα: τα άγχη της και οι χαρές της, οι σκέψεις της και τα όνειρά της. Αλλά κυρίως, όπως προείπα, προσπαθούσε να καθυστερήσει την ώρα του ύπνου, οπότε… αναγκαζόταν να βρει να πει αυτό που την απασχολούσε! Η Εβίτα από την άλλη, κουραζόταν πάντα πολύ πιο εύκολα και κοιμόταν σχεδόν αμέσως.

Και τρίτον είναι η ώρα που έχεις κι εσύ την ευκαιρία να πεις δυο-τρία πράγματα στο παιδί. Εδώ θέλει προσοχή. Δεν είναι η ώρα για εντάσεις και κριτική. Είναι η χρυσή σου ευκαιρία να αφήσεις το παιδί να ξεκουραστεί με θετικές σκέψεις που θα το συντροφεύουν ευχάριστα το βράδυ στον ύπνο του.

Όλα αυτά που γράφω, τα γράφω από τη σκοπιά του γονιού. Δεν τα γράφω από τη σκοπιά κάποιου ειδικού που μιλάει θεωρητικά. Δεν το λέω αυτό υποτιμώντας ή παραμερίζοντας τις συμβουλές των ειδικών. Ίσα ίσα, έχω διαβάσει εκατοντάδες συμβουλές ψυχολόγων και επιστημόνων, πολλές από τις οποίες έχω υιοθετήσει στην καθημερινή μου ζωή. Επισημαίνω ότι γράφω από τη σκοπιά της μαμάς γιατί να τονίσω κάποια άλλη διάσταση του θέματος. Ότι γνωρίζω πολύ καλά από την προσωπική μου εμπειρία ότι η ώρα του καληνυχτίσματος είναιμια ιδιαίτερα δύσκολη ώρα για τους γονείς. Το ξέρω! Είναι η ώρα που τα έχεις παίξει και δεν αντέχεις άλλο. Μερικές φορές σου έρχεται να κλάψεις από την υπερένταση. Όσο κι αν αγαπάς τα παιδιά, θέλεις να ηρεμήσουν για να ηρεμήσεις κι εσύ, να κάνεις κάτι δικό σου και να ανακτήσεις τις δυνάμεις σου. Σας υπόσχομαι όμως ότι γίνεται πολύ ευκολότερο καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν. Στην ηλικία που βρίσκονται τώρα οι κόρες μου, μπορούν άνετα να πέσουν μόνες τους για ύπνο χωρίς καν να περάσω από το δωμάτιο. Πάντα όμως μου το ζητάνε, γιατί τις κάνει να νιώθουν όμορφα: «Μαμά θα έρθεις να μας καληνυχτίσεις;»

Αναπνοές λοιπόν, ηρεμία, συναίσθηση ότι αυτές οι στιγμές είναι σημαντικές και… φύγαμε για ένα θετικό καληνύχτισμα! Να λοιπόν 3 ερωτήσεις που μπορούμε να κάνουμε στα παιδιά στο καληνύχτισμα, που θα μας βοηθήσουν να κλείσουμε την ημέρα με θετική νότα.

1. Με ποιον έκανες περισσότερη παρέα σήμερα;

Οι φιλίες είναι πολύ σημαντικό κομμάτι στη ζωή του παιδιού. Όταν μιλούν για τους φίλους τους, τα μάτια τους λάμπουν! Η ερώτηση αυτή ανοίγει την πόρτα για να μάθουμε περισσότερα για τις ισορροπίες μεταξύ των παιδιών στο σχολείο. Καμιά φορά μπορεί με την κουβέντα να μάθουμε κάτι αρνητικό, όπως για κάποιο καυγά ή διαφωνία με άλλο παιδί. Μπορεί αυτό να μην είναι ό,τι καλύτερο για να κλείσει θετικά η ημέρα, αλλά αν έχει συμβεί καλύτερα να το ξέρουμε! Εξηγεί πολλά για τη διάθεση του παιδιού μας και μας δίνει την ευκαιρία να το βοηθήσουμε να διαχειριστεί την αναστάτωση που νιώθει.

2. Τι θα ήθελες να κάνουμε αύριο μαζί;

Ακόμα κι αν δεν προλάβαμε να κάνουμε όσα πράγματα θα θέλαμε σήμερα, αύριο είναι μια καινούργια μέρα. Αν συμφωνήσουμε σε κάτι που θα κάνουμε μαζί την επόμενη, θα ανυπομονούν! Ας μην ξεχνάμε ότι τώρα είμαστε ένας από τους αγαπημένους τους ανθρώπους στον κόσμο, αλλά δε θα είμαστε για πάντα….

Και τελευταία ερώτηση και η πλέον αγαπημένη μου:

3. Ποιο ήταν το καλύτερο σημείο της ημέρας σου;

Η ανάκληση στη μνήμη μας των καλών στιγμών της ημέρας και η κουβέντα γύρω από αυτές, τις κάνει να εντυπώνονται καλύτερα και μας κάνει πιο χαρούμενους. Εμείς στο σπίτι μας γράφουμε την απάντηση σε σε ένα χαρτάκι και τη ρίχνουμε στο βάζο των αναμνήσεων που το ανοίγουμε κάθε χρόνο την παραμονή της Πρωτοχρονιάς δίπλα στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο.

Και με αυτές τις γλυκές σκέψεις… Σκέπασμα… Φιλί… (Νανούρισμα;) Σ’ αγαπώ… Καληνύχτα!

Αγάπη. Πόσα έχουν γραφτεί γι’ αυτήν, και πόσοι την έχουμε νιώσει… Δεν φτάνει να την νιώθεις όμως, πρέπει και να την εκφράζεις πάντα, και με τον κατάλληλο τρόπο.

Είναι εύκολο να δείξεις την αγάπη σου σ’ ένα παιδί όταν:

-χαμογελά

-είναι ήρεμο

-συνεργάζεται με την πρώτη

-κοιμάται σαν αγγελούδι

-συμφωνείτε

-σου ταιριάζει

-φοράει τα πιο χαριτωμένα του ρούχα.

Όμως είναι δύσκολο να δείξεις την αγάπη σου όταν:

-ουρλιάζει και χτυπιέται στα πατώματα

-δε φέρεται όπως θα ‘θελες

-κάνει πράγματα με τα οποία δε συμφωνείς

-δεν έχει τρόπους

-κάνει μια μεγάλη ζημιά

-σε αγνοεί

-σου ανατρέπει όλα τα προγράμματα

-κλαίει και φωνάζει ασταμάτητα.

Τότε όμως, στα δύσκολα είναι που την έχει περισσότερο ανάγκη από ποτέ την αγάπη σου. Τότε είναι που περιμένει από σένα να μπεις στη θέση του, να σηκώσεις το πέπλο της συμπεριφοράς και να δεις τι κρύβει από κάτω: κι αυτό που θα βρεις, να το αγκαλιάσεις, να το αποδεχτείς, να το απελευθερώσεις.

Άλλωστε εκεί είναι που κρινόμαστε: στα δύσκολα. Έτσι δεν είναι;

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ μήπως δεν κάνετε καλή δουλειά σαν γονιός; Πιθανώς από όλους έχει περάσει αυτή η σκέψη. Το να έισαι γονιός είναι δύσκολη δουλειά και συνήθως οι πιο δύσκολες αποφάσεις είναι αυτές που συμβάλλουν στην υγεία του παιδιού σας, παρά του προκαλούν βλάβες.

Αλλά υπάρχουν 5 κλασσικές παγίδες, στις οποίες πέφτουν οι περισσότεροι γονείς με καλές προθέσεις, χωρίς καν να το καταλαβαίνουν. Αυτές οι συμπεριφορές είναι πολλές φορές δύσκολο να τις εντοπίσεις γιατί είναι βαθιά ριζωμένες στην κουλτούρα μας.

Δείτε 5 τρόπους που πιθανόν να κάνετε άθελά σας κακό στα παιδιά σας:

1. Η διασκέδαση είναι η πρώτη προτεραιότητα.

Δεν θέλουμε τα παιδιά μας να βαριούνται ή να ουρλιάζουν σε δημόσιους χώρους και έτσι τους δίνουμε μια ηλεκτρονική συσκευή για να απασχολούνται.

Αντί να τους προσφέρουμε κάποιες πολύ έντονες αναμνήσεις, όπως ας πούμε μια βόλτα στη Disneyland, προσπαθούμε να κάνουμε τα αδύνατα δυνατά να γίνει κάθε μέρα τους κάπως έτσι, ξεχνώντας ότι ο βασικός ρόλος μας δεν είναι να τα ψυχαγωγούμε.

Εάν δεν μπορεί να βρει τρόπους να διασκεδάσει χωρίς τη βοήθειά μας ή χωρίς μια οθόνη, τότε υπάρχει πρόβλημα.

2. Όλοι κερδίζουν.

Έχουμε την τάση να προσπαθούμε να ισορροπούμε τα πράγματα. Όπως για παράδειγμα να δίνουμε ένα βραβείο σε όλους επειδή πήραν μέρος σε έναν αγώνα. Η ζωή δεν δουλεύει έτσι. Άλλοι κερδίζουν και άλλοι χάνουν.

Είναι σημαντικό να μαθαίνουν τα παιδιά μας ότι η αξία μας δεν προέρχεται από μια νίκη, αλλά είναι επίσης σημαντικό να τους δείξουμε πως μόνο εάν βάλουν τα δυνατά τους και κουραστούν, τότε θα μπορέσουν να κερδίσουν ένα τρόπαιο.

3. Αφήνετε τα συναισθήματά τους να σας κατευθύνουν

Εννοείται πως είναι πολύ σημαντικά τα συναισθήματα των παιδιών μας. Όταν όμως δεν θέλει να κάνει το σωστό και εμείς το επιτρέπουμε, τότε πέφτουμε σε παράξενη παγίδα. Πρέπει να κάνει τις ασκήσεις για το σχολείο, όπως πρέπει να συμπεριφέρεται όμορφα.

4. Τους δίνετε τα λάθος μηνύματα

Όλοι θέλουμε τα παιδιά μας να γίνουν καλοί πολίτες, ευσυνείδητοι, ευγενικοί και με σωστές απόψεις. Το θέμα είναι όμως εμείς τι στάση κρατάμε; Τα παιδιά μας είναι σαν σφουγγάρια και συνεχώς μας παρατηρούν.

Δεν γίνεται να τους ζητάτε πράγματα που εσείς οι ίδιοι δεν κάνετε. Πρέπει να δείχνετε με πράξεις και όχι με λόγια το σωστό δρόμο στα παιδιά σας.

5. Έχετε προβλήματα με το γάμο σας

Συχνά επικεντρωνόμαστε πιο πολύ στα παιδιά μας παρά στον γάμο μας, κάτι που τους κάνει πολύ κακό. Όταν το παιδί σας θέλει κάτι, κάνετε τα αδύνατα δυνατά για να το καταφέρετε. Όταν όμως η σύζυγός σας θέλει κάτι, πώς αντιδράτε; Της λέτε πως είστε κουρασμένος;

Μην ξεχνάτε πως κάποια στιγμή τα παιδιά σας θα ξεκινήσουν δικές τους οικογένειες . Η σχέση που έχετε με τον σύντροφό σας είναι ο πιο σημαντικός δεσμός που έχετε. Το πιο σημαντικό δώρο που μπορείτε να κάνετε στα παιδιά σας είναι ένας υγιής γάμος. Θα του δώσει ασφάλεια, αγάπη, δύναμη και ένα παράδειγμα για να μιμηθεί στο μέλλον.

Σας θυμίζει κάτι τίποτα από όλα αυτά; Όσο ζουν τα παιδιά σας στο ίδιο σπίτι με σας, έχετε ακόμα το περιθώριο να τους επηρεάσετε. Μόνο και μόνο που διαβάζετε αυτό το άρθρο, σημαίνει πως νοιάζεστε για το παιδί σας και θέλετε να γίνεται ένας καλύτερος γονιός.

Οταν εμπλέκεστε υπερβολικά με την εκπαίδευση και τα μαθήματα του παιδιού σας, σίγουρα τα βοηθάτε να είναι πολύ καλοί μαθητές, αλλά υπάρχει μία λεπτή διαχωριστική γραμμή κάπου εκεί, που εάν την υπερβείτε θα τους κάνετε περισσότερο κακό, παρά καλό, υποστηρίζει μία νέα μελέτη.

Αυστραλοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι γονείς που έχουν μια ακραία προσέγγιση απέναντι στις σχολικές υποχρεώσεις του παιδιού τους και κάθονται από πάνω τους για να ολοκληρώσουν τις εργασίες τους, θα μπορούσαν μακροπρόθεσμα να υπονομεύσουν την ικανότητα των παιδιών τους να μάθουν από μόνα τους, αλλά και να βρουν το κίνητρο για να εκτελέσουν τη σχολική τους εργασία χωρίς βοήθεια.

“Είναι ανησυχητικό, καθώς αυτή η ολοένα και μεγαλύτερη συμμετοχή των γονέων στην σχολική ζωή του παιδιού, ιδιαίτερα στο γυμνάσιο, μπορεί να επηρεάσει σοβαρά την ικανότητα του παιδιού να αναλάβει από μόνο του την ευθύνη για τις εργασίες που έχει να ολοκληρώσει, αλλά και να κατανοήσει τις συνέπειες των πράξεών του», δήλωσε η κλινική ψυχολόγος Judith Locke από το Πανεπιστήμιο της Τεχνολογίας του Queensland (QUT). “Η ειρωνεία είναι ότι οι γονείς αυτοί επιτυχνάνουν μακροπρόθεσμα το αντίθετο αποτέλεσμα. Εχοντας ως στόχο την προώθηση της μελλοντικής ακαδημαϊκής επίδοσης των παιδιών τους, στην πραγματικότητα αυτό που κάνουν είναι να υπονομεύουν την εξέλιξή τους σε ανεξάρτητους και ανθεκτικούς φοιτητές”

Οι ερευνητές μελέτησαν 866 γονείς παιδιών από τρία διαφορετικά σχολεία, σε ένα online ερωτηματολόγιο, το οποίο περιείχε ερωτήσεις για τις πεποιθήσεις και τις συνήθειές τους, σχετικά με την ανατροφή και την εκπαίδευση των παιδιών τους, ενώ στη συνέχεια συνέκριναν τα αποτελέσματα με τις επιδόσεις και τους βαθμούς των παιδιών στο σχολείο.

Η μέτρηση των αποτελεσμάτων έγινε με βάση την Γονεϊκή Κλίμακα Locke (LPS), κι εκεί οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι γονείς με την υψηλότερη LPS βαθμολογία ήταν αυτοί που έτειναν να πάρουν περισσότερο οι ίδιοι την ευθύνη για την ολοκλήρωση των εργασιών και των μαθημάτων των παιδιών τους.

Ενα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο που προέκυψε, ήταν ότι οι γονείς με τις υψηλότερες LPS βαθμολογίες, απέδιδαν επίσης και στον δάσκαλο ή τον καθηγητή μεγαλύτερη ευθύνη για την μάθηση των παιδιών τους.

“Αυτοί οι γονείς φαίνεται ότι όχι μόνο βοηθούν οι ίδιοι περισσότερο τα παιδιά τους, αλλά περιμένουν και από τους δασκάλους του παιδιού τους να τα βοηθούν περισσότερο, ιδιαίτερα στο γυμνάσιο και αργότερα στο λύκειο», είπε η J.Locke. “H γονεϊκή βοήθεια στο σχολείο, θα πρέπει σταδιακά να μειώνεται καθώς το παιδί μεγαλώνει, ενώ η καθημερινή εμπλοκή των γονιών με τα μαθήματα ενός εφήβου, είναι εντελώς ακατάλληλη σε αναπτυξιακό επίπεδο”.

Η μελέτη QUT, που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα Journal of Psychologists and Counsellors in Schools, είναι η συνέχεια έρευνας που είχε γίνει στις Ηνωμένες Πολιτείες και η οποία είχε αποδείξει ότι οι υπερπροστατευτικοί και υπερεμπλεκόμενοι γονείς μπορεί να γίνουν εξαιρετικά επιζήμιοι για τους Πανεπιστημιακούς φοιτητές.

“Μερικοί γονείς επιλέγουν εκείνοι τα μαθήματα που θα παρακολουθήσουν τα ενήλικα πλέον παιδιά τους, διορθώνουν ή τα βοηθούν να ολοκληρώσουν τις εργασίες τους, ενώ αναμένουν και από τους καθηγητές και λέκτορες να βάλουν υψηλές βαθμολογίες στα παιδιά τους», θα πει η καθηγήτρια J. Locke. “ Όταν οι γονείς παρεμβαίνουν κατ’αυτόν τον τρόπο και πιέζουν ακαδημαϊκά τα παιδιά τους έχει αποδειχθεί ότι στο τέλος, πολλοί ενήλικοι φοιτητες εγκατελείπουν τη μόρφωσή τους και στη συνέχεια πέφτουν σε κατάλθιψη, ενώ στην καλύτερη περίπτωση εμφανίζουν μειωμένη ικανοποίηση από τη ζωή.”

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι χειάζεται περαιτέρω έρευνα, ώστε να φανεί εάν η υπερεμπλοκή των γονιών στα πρώτα χρόνια του σχολείου, μπορεί να προκαλέσει εξίσου αποσταθεροποιητικές επιπτώσεις στα παιδιά τους, αλλά ακόμα κι αυτή η πρώιμη έρευνα, δείχνει ότι οι υπερβολικά χρήσιμοι γονείς – που φυσικά θέλουν μόνο το καλύτερο για το παιδί τους – ίσως να πρέπει από τώρα να σκεφτούν το ενδεχόμενο να μειώσουν την πίεση προς το παιδί τους.

“Η γονεϊκή βοήθεια μπορεί να είναι εποικοδομητική, μόνο εάν στρέφεται στο να καθοδηγήσει το ενδιαφέρον των παιδιών να ολοκληρώνουν από μόνα τους τα μαθήματά τους», λέει η Locke, “και όχι να δίνουν οι γονείς στα παιδιά την σωστή απάντηση, ή να αναλαμβάνουν εκείνοι να ολοκληρώσουν τις εργασίες του σχολείου”

Πηγή : yolife

Τα περισσότερα κατοικίδια ζώα καταλαβαίνουν πλήρως το νόημα της αφοσίωσης και της αγάπης. Μας δείχνουν ότι κατανοούν τις ευθύνες τους και μας δείχνουν ένα επίπεδο εμπιστοσύνης και συμπόνοιας, που δεν βρίσκουμε πάντα σε ανθρώπους.

Για αυτούς τους λόγους, αλλά και για άλλους, πιστεύουμε ότι κάθε παιδί πρέπει να έχει ένα κατοικίδιο. Αλλά σε περίπτωση που δεν συμφωνείτε μαζί μας, να μερικές αποδείξεις που θα σας πείσουν να αποκτήσετε ένα τετράποδο φίλο.

Τα ζώα είναι οι καλύτεροι και οι πιο αγνοί μας φίλοι! Συμφωνείτε ότι τα παιδιά πρέπει να συναναστρέφονται με ζώα από μικρή ηλικία; Αφήστε μας τα σχόλιά σας και μοιραστείτε αυτές τις υπέροχες φωτογραφίες με τους φίλους σας!