Ό,τι κι αν κάνεις ή πεις, οι άνθρωποι γύρω σου θα σε κρίνουν…
Της Μαρίας Βέργου.
Κρατάω στα χέρια μου ένα μήλο. Βρίσκομαι στη μέση μιας σκηνής θεάτρου και απέναντι μου βρίσκονται ένα παιδί και ένας ηλικιωμένος.
Κάτω από τη σκηνή το αμφιθέατρο είναι γεμάτο.
Το παιδί και ο ηλικιωμένος μου ζητούν το μήλο· επίμονα.
«Σε ποιον να δώσω το μήλο; Και οι δυο ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες της κοινωνίας μας. Και οι δύο το χρειάζονται.» συλλογίζομαι.
Σκύβω λοιπόν και επιλέγω να δώσω το μήλο στο παιδάκι.
(Φωνές ακούγονται από το ακροατήριο)
– Μα πώς μπόρεσες; Έδωσες το μήλο στο παιδί ενώ βρίσκεται δίπλα σου ένας ηλικιωμένος που σίγουρα το χρειάζεται περισσότερο; Ίσως είναι το τελευταίο του γεύμα. Είναι σε μεγάλη και κρίσιμη ηλικία. Οι ηλικιωμένοι αναμφισβήτητα χρειάζονται τη μεγαλύτερη φροντίδα!
– Μπράβο σου κοπέλα μου! Έδωσες φαγητό στο μικρό παιδί και αυτό το μήλο τώρα θα το βοηθήσει να μεγαλώσει. Το παιδί έχει μεγαλύτερη ανάγκη από υγιεινό φαγητό απ’ ό,τι ο ηλικιωμένος άντρας.
– Μα είναι σοβαρή; Γιατί δεν κράτησε το μήλο για τον εαυτό της; Ας το έτρωγε η ίδια.
Ακούγοντας όλες αυτές τις κριτικές, προβληματίζομαι. Με αγγίζουν κυρίως αυτές που αφορούν τον ηλικιωμένο άνθρωπο.
«Μήπως δεν έπραξα σωστά; Μήπως φέρθηκα παράλογα;»
Παίρνω το μήλο από τα χέρια του παιδιού την ώρα που πάει να το δαγκώσει. Στρέφομαι προς τον ηλικιωμένο άνθρωπο και του το δίνω.
– Τι κατάσταση είναι αυτή; Ποια νομίζεις ότι είσαι που φέρεσαι έτσι σε ένα μικρό παιδί; Του πήρες το φαγητό από το στόμα για να το δώσεις σε έναν άνθρωπο που «έχει ήδη φάει τα ψωμιά του;» Ντροπή σου!
– Εντάξει· μέχρι πριν λίγο θεωρούσα ότι ήταν λάθος αυτό που έκανε αλλά αυτό που συνέβη τώρα είναι σίγουρα χειρότερο.
– Καλά έκανε! Το μικρό παιδί έχει τη δυνατότητα να φάει άπειρα μήλα στη ζωή του. Ο ηλικιωμένος άνθρωπος όχι.
Ό,τι κι αν κάνεις ή πεις στη ζωή σου οι άνθρωποι γύρω σου θα σε κρίνουν. Άλλοτε θετικά κι άλλοτε αρνητικά. Ακόμη κι αν πράξεις σωστά σύμφωνα με το δικό σου κριτήριο κάπου – κάποτε θα βρεθεί κάποιος που είτε θα αμφισβητήσει τις καλές σου προθέσεις, είτε δεν θα συμφωνήσει με το σκεπτικό σου.
Αν το συλλογιστείς σφαιρικά είναι απολύτως λογικό. Δεν γίνεται να έχουμε όλοι τις ίδιες απόψεις και το ίδιο κριτήριο σκέψεων. Μερικοί άνθρωποι μπορεί να πιστεύουν ότι κάτι είναι σωστό, ενώ εσύ σύμφωνα με τη δική σου λογική να το θεωρείς λάθος.
Αν όλοι οι άνθρωποι αυτού του πλανήτη είχαν ακριβώς τις ίδιες απόψεις και αντιλήψεις για το σωστό και το λάθος, κάτι θα πήγαινε σίγουρα στραβά. Θα ήμασταν άτομα δίχως λογική και προσωπική αντίληψη του έξω κόσμου. Θα ήμασταν «μάζα».
Είναι καλό και υγιές κατά τη γνώμη μου, να υπάρχει ποικιλία απόψεων στο βαθμό που δεν επηρεάζει το άτομο αρνητικά.
Υπάρχουν ωστόσο περιπτώσεις που η κριτική που υφίσταται κάποιο άτομο ξεπερνάει τα επιτρεπτά όρια και αγγίζει τα όρια της παρενόχλησης ή αλλιώς του «bullying». Ο διάλογος και η καλή διάθεση είναι το κλειδί για μια σωστή επικοινωνία. Μέσω της ανταλλαγής επιχειρημάτων επιλύεται κάθε διαφορά και διαλευκαίνουν οι θέσεις του εκάστοτε συνομιλητή. Όποια θέση επικρατήσει και θεωρηθεί σεβαστή και από τις δύο πλευρές μπορεί να υπερισχύσει.
Σε καμία περίπτωση ωστόσο δεν πρέπει να τα παρατήσεις όλα ή να κινηθείς σύμφωνα με «τα πιστεύω» των άλλων επειδή σου το επέβαλλαν. Κάνε αυτό που κρίνεις εσύ ο ίδιος ως σωστό. Αν ακολουθήσεις το «ρεύμα» των υπολοίπων το μόνο που θα καταφέρεις είναι να χάσεις τον εαυτό σου και όπως έγινε φανερό να κριθείς ακόμη περισσότερο.
Μέσω της προσωπικής σου αντίληψης κρίνε ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος παραθέτοντας τα δικά σου επιχειρήματα και άφησε αυτούς που δε γνωρίζουν να επικοινωνούν σωστά, απλά να κρίνουν· θα είναι το μόνο που μπορούν να σου κάνουν.