Μήπως πρέπει να χωρίσεις; Τα αλάνθαστα σημάδια!
Κι εκεί που ήσουν αμέριμνη, σε χτύπησε ο φτερωτός θεός του Έρωτα.
Μόνο που κάποιες φορές το βέλος του είναι δηλητηριώδες… Κι ενώ όλα μοιάζουν να κυλούν όμορφα, πιάνεις ξαφνικά τον εαυτό σου να νιώθει ένα βάρος, μια ανεξήγητη πίεση, ένα σφίξιμο στο λαιμό.
Κι όσο κι αν προσπαθείς να το αντιπαρέλθεις, αυτό επιμένει. Μήπως το ένστικτό σου (και ο οργανισμός σου) προσπαθούν να σου πουν κάτι που εσύ δεν μπορείς (ή δεν θέλεις) να δεις; Μήπως ο άντρας δίπλα σου δεν σου προσφέρει τίποτα άλλο παρά μια… «τοξική» σχέση;
Τι εννοούμε «τοξική σχέση»; Ένας άνθρωπος είναι «τοξικός», όταν μας δηλητηριάζει τη ζωή αργά και σταθερά, δηλαδή είναι πάντα αρνητικός, μας κρίνει συνεχώς, γκρινιάζει ακατάπαυστα, είναι ανταγωνιστικός , μεμψιμοιρεί για τα πάντα και είναι εγωιστής.
Αυτοί οι χαρακτήρες «τρέφονται» από τη δική σου ζωή -γιατί προφανώς η δική τους είναι ανύπαρκτη- και ξέρουν καλά πώς να σε χειραγωγήσουν. Έχουν κυριαρχικές τάσεις και θέλουν να βάζουν εκείνοι τους κανόνες και να κατευθύνουν το παιχνίδι.
Το σημαντικό για να απαλλαγείς από μια δηλητηριώδη σχέση είναι να αντιληφθείς εγκαίρως τα σημάδια. Μεγάλο ατού των τοξικών αντρών είναι ότι αρχικά είναι γοητευτικοί και ερωτεύσιμοι, γιατί θυμίζουν το αρχέγονο πρότυπο του «άντρα-κυνηγού». Αυτό σε κάνει να νομίζεις ότι μπορεί να έχει τον έλεγχο της κοινής σας ζωής στα χέρια του, προσφέροντάς σου ασφάλεια.
Υποσυνείδητα πιστεύεις ότι μπορείς να τον εμπιστευτείς, όμως ο τοξικός άντρας χάνει το μέτρο γιατί νιώθει πως για να σε κερδίσει πρέπει να σε χειραγωγήσει. Κι αυτό το καταφέρνει έχοντας ένα μοναδικό τρόπο να παραπαίει μεταξύ λογικής και παράνοιας, κάνοντάς σε συχνά να αμφισβητείς τον εαυτό σου.
Σίγουρα όλα θα ήταν πολύ πιο εύκολα αν είχε πάνω του προειδοποιητικό σήμα, όπως οι… χλωρίνες που γράφουν «προσοχή δηλητήριο-μακριά από παιδιά». Επειδή όμως αυτό δεν γίνεται πρέπει μόνη σου να αναγνωρίσεις τα σημάδια. Μήπως με το που συναντιέστε, αντί να λάμπει το πρόσωπό του, είναι μονίμως θυμωμένος και του φταίνε όλα;
Mήπως σε κάνει να νιώθεις ενοχές επειδή εσύ νιώθεις ικανοποιημένη από τη ζωή σου, ενώ εκείνος όχι; Αισθάνεσαι θυμό ή εξάντληση μετά από κάθε ραντεβού μαζί του; Φοβάσαι να εκφράσεις τη γνώμη σου γιατί ποτέ δεν μπορείς να προβλέψεις την αντίδρασή του; Ζηλεύει όταν ασχολείσαι με ο,τιδήποτε άλλο εκτός από αυτόν;
Σε καταπιέζει είτε με φωνές και εκρήξεις είτε προσπαθώντας να σε κάνει να τον λυπηθείς; Σε κάνει να νιώθεις ανασφάλεια τονίζοντάς σου συνεχώς τα αρνητικά σου; Όλα αυτά είναι στοιχεία ενός τοξικού συντρόφου που θέλει να σε εγκλωβίσει σε μια σχέση έξω από την οποία θα νιώθεις ανήμπορη να σταθείς.
Όταν δεις αποστασιοποιημένα το πρόβλημα, μένει να συλλογιστείς γιατί είσαι ακόμη εκεί. Αν θες να δώσεις μια ευκαιρία, το πρώτο που πρέπει να κάνεις είναι να του πεις με θάρρος πως αισθάνεσαι όταν εκδηλώνει τις συγκεκριμένες συμπεριφορές.
Να δηλώσεις ποιες είναι οι ανάγκες σου και τι σημαίνει για σένα υγιής σχέση (κάτι που απέχει πολύ από αυτό που έχετε). Οφείλεις να θέσεις όρια και να σταματήσεις να δικαιολογείς τις συμπεριφορές του επειδή π.χ. μπορεί να μεγάλωσε σε προβληματικό οικογενειακό περιβάλλον ή έχει περάσει δύσκολες καταστάσεις. Όσο κι αν λυπάσαι για εκείνον, αν τον νταντεύεις συνεχώς δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ.
Κι αν τελικά, παρά τις προσπάθειές σου, το πρόβλημα παραμένει, όσο κι αν σου είναι δύσκολο (όπως είπαμε οι άνθρωποι αυτοί καταφέρνουν να δημιουργούν σχέσεις αλληλεξάρτησης), το μόνο που μένει είναι να απομακρυνθείς και να αποτοξινωθείς από εκείνον και τη νοσηρή σχέση σας.
Γιατί αυτού του είδους οι καταστάσεις μοιάζουν με τραινάκι του λούνα-παρκ που μια σε ανεβάζει στα ύψη και μια σε προσγειώνει απότομα. Και πάντα, είναι μια μεγάλη πρόκληση να προσπαθήσεις να αλλάξεις κάποιον ώστε να νιώσεις την ικανοποίηση ότι «μεταμορφώνεται» μονάχα για σένα. Όμως συνήθως αυτό είναι μια ψευδαίσθηση. Στην πραγματικότητα κανείς δεν αλλάζει αν δεν το πάρει ο ίδιος απόφαση.
Το κακό είναι ότι στο τέλος, αντί να αλλάξει εκείνος, ίσως αλλοιωθείς εσύ. Δεν είναι καθόλου δύσκολο να επηρεαστείς από τον τρόπο που βλέπει εκείνος τα πράγματα και να χάσεις τον εαυτό σου. Και δεν αξίζει να επιτρέψεις σε κανένα να «ρουφήξει» τη ζωντάνια σου και να ζει παρασιτικά πάνω σου. Η σχέση είναι οξυγόνο, εξέλιξη και δημιουργία. Και μόνο έτσι έχει νόημα.
Η ζωή είναι στιγμές, άλλοτε δύσκολες και άλλοτε ευτυχισμένες. Και χρειάζεσαι έναν άνθρωπο που θα πολεμάτε μαζί τις πρώτες και θα απογειώνετε τις δεύτερες. Όχι κάποιον που σου προκαλεί εμπόδια και δηλητηριάζει την ευτυχία σου.
Μόλις σταθείς και πάλι στα δικά σου πόδια και νιώσεις ελεύθερη, θα το καταλάβεις και δεν θα επιτρέψεις ξανά στον εαυτό σου να υποστεί «τοξικό σοκ» από κανέναν. Βαθειά ανάσα, λοιπόν, και βρες ξανά… εσένα.
Πηγή: www.faysbook.gr