Άραγε θα αντέξεις ποτέ να διαβάσεις τις σκέψεις μου;
Αρχίζω να γράφω όλα όσα νιώθω και νιώθω πολλά.
Να έχεις υπομονή!
Βγάζω χαρτί, βγάζω στυλό, δεν ξέρω αν θα μου φτάσει.
Ο χρόνος που έχω, ο χώρος που δίνω και οι διαστάσεις που μου βάζεις.
Βγάζω χαρτί, βγάζω στυλό, δεν ξέρω αν θ’ αντέξεις.
Θ’ αντέξεις να με φτάσεις, θα αντέξεις να διαβάσεις ονόματα και σκέψεις;
Βγάζω χαρτί, βγάζω στυλό και σε καλώ.
Σε προκαλώ να δεις τις ζωγραφιές μου, σε προσκαλώ να δεις πως είναι.
Βγάζω χαρτί, βγάζω στυλό γίνομαι δάκρυ και τώρα τρέχω.
Λίγα λεπτά πριν ενωθώ με το μελάνι, πριν λερωθώ και στο λευκό χαρτί στεγνώσω.
Βγάζω χαρτί, βγάζω στυλό να μουτζουρώσω όπως μπορώ.
Να το γεμίσω χρώμα, αριθμούς και σχήματα
Να φτιάξω σχέσεις, εξισώσεις ανισώσεις και μηνύματα.
Κύκλους να κλείνουν, τρίγωνα πολύγωνα που εμένα περικλύουν.
Βγάζω χαρτί, βγάζω στυλό και βάζω χρώμα,
Σε ένα χαρτί που είναι λευκό να δώσω σκέψη τώρα.
Και σε όσα όνειρα γραφτούν, χώρο να βρουν και θέση.
Βγάζω χαρτί, βγάζω στυλό και ότι μπορώ θα κάνω.
Να μην φωνάξω, μην σε ταράξω.
Και όσα νιώθω, που είναι πολλά, κάπου να γράψω
Βγάζω χαρτί, βγάζω στυλό μήπως μπορέσω μια μέρα σαν και την σημερινή, καρδιά μου να σωπάσω.
Μην σε τρομάξω, να μην σε σπάσω.
Πάρ’το χαρτί, πάρτο στυλό και δωσε χρώμα στο μυαλό να βρεί για να φωτίσει,
Και όλα τα όμορφα να ρθει να ξεχωρίσει.
Βγάζω χαρτί, βγάζω στυλό.
Βάλε καρδιά, Βάλε μυαλό.
Για λίγο χρώμα, για λίγο φως.