Eίμαι καλά, ή μάλλον, είμαι καλύτερα από ότι αν ήμουν μαζί σου.
Της Μαρίας Χαρίτου.
Θα με σκέφτεσαι πάντα τη νύχτα, τότε που θα μένεις μόνος…. ακριβώς την ώρα που θα χαλαρώνουν οι άμυνές σου, λίγο πριν κοιμηθείς, την ώρα που τα επίπεδα της συνείδησής σου θα πέφτουν. Τότε που το άδικο θα βασανίζει το μυαλό σου, ακριβώς το λεπτό που έρχονται σα χείμαρρος οι σκέψεις, μη μπορώντας άλλο να καταπιέζονται. Τότε θα με σκέφτεσαι, που η ίδια η ανάγκη σου για εμένα θα μετατρέπεται σε εφιάλτη και οι αναμνήσεις σου θα σε κάνουν να πετάγεσαι ιδρωμένος, διακόπτοντας τον ύπνο σου. που οι στιγμές που λύγιζες στην αγκαλιά μου αδύναμος, θα γίνονται οι φόβοι σου που τώρα πια θα αισθάνεσαι απροστάτευτος.
Τώρα, έτσι θα με σκέφτεσαι. Όσο οι ενέργειές μας έλκονταν, τώρα θα απωθούνται… και αυτή είναι η ζωή, που όσες προηγούμενες κι αν μεταπηδούσαν οι ψυχές μας για να ξαναβρεθούν, που η αγάπη μετατράπηκε σε απέχθεια. Από όλες μαζί τις σκιές που σε στοιχειώνουν, αυτή θα είναι η μεγαλύτερη. Έτσι θα με σκέφτεσαι… θα ζωντανεύει η εικόνα μου να τριγυρνάω στο σπίτι φορώντας τη μπλούζα σου, να σου χαμογελάω ντροπαλά, και θα βλέπεις σα σε ταινία τον εαυτό σου να με γραπώνει στην αγκαλιά του και φιλώντας τα χείλη μου να ψιθυρίζεις να μην αλλάξω ποτέ! Θα πεθαίνεις στο άκουσμα της λέξης «αρσενικό », ακόμα κι αν απευθύνεται σε κάποιο ζώο.
Δε θα ξανά νιώσεις ποτέ τις αισθήσεις σου να εκρήγνυνται με τον τρόπο που σου συνέβαινε στο άκουσμα αυτής της λέξης, γιατί ήταν δική μου λέξη, γιατί έβλεπες πώς ένιωθα εγώ όταν την έλεγα. Εσύ θα με θυμάσαι αληθινή, και αυτή την αλήθεια θα την αποζητάς στη κάθε επόμενη απεγνωσμένα, για όσο μπορείς να το κάνεις, γιατί καλέ μου, τα λόγια σου πρέπει να συμβαδίζουν με τις πράξεις σου. Έτσι θα με θυμάσαι… τα βράδια όταν ξαπλώνεις σ εκείνο το κρεβάτι, γιατί το μοιράστηκες, όταν τρως στο σαλόνι, κοιτάζοντας το καθρέπτη στο χολ σου, γιατί το μοιράστηκες, όταν πίνεις το καφέ σου το πρωί, γιατί το μοιράστηκες. Όταν ξυρίζεσαι στο μπάνιο σου, γιατί το μοιράστηκες. Θα με θυμάσαι σε κάθε κίνηση σου που κάναμε με τον ίδιο τρόπο… θα με θυμάσαι και η ψυχή σου θα μελαγχολεί σε κάθε τι που τυχαία θα με θυμίσει, γιατί με παρατηρούσες, γιατί με έμαθες περισσότερο από ότι ξέρεις τον ίδιο σου τον εαυτό.
Έτσι θα με θυμάσαι… γιατί για πάντα θα ζω μέσα σου… γιατί όπως σου είχαν πει κάποτε… αυτή είναι μια σχέση που μεταπηδά ζωές… δε το έψαξες ποτέ, μα το έκανα εγώ… έψαξα πολύ για να βρω την άκρη του νήματος, και μάντεψε τι λέει ή ιστορία μας….
Έτσι θα με θυμάσαι…