Λατρεύω να σε αγαπώ μαθαίνοντάς σε…
Της Ματίνας Σταθάκη.
Ξέρεις τι αγαπώ σε έναν άντρα;
Θα με πεις ξενέρωτη. Ξεχωρίζω στοιχεία που άλλες γυναίκες θα αγνοούσαν ή και θα μισούσαν.
Αγαπώ να θέλει να με κοιτάζει και να με θαυμάζει.
Όχι όμως από την πρώτη στιγμή. Όχι με την πρώτη ματιά…
Και όχι επειδή στα μάτια του είμαι όμορφη. Αλλά επειδή μαθαίνει την ψυχή μου. Επειδή τη διαβάζει σελίδα-σελίδα και όσο διαβάζει τόσο θέλει να πάει παρακάτω, να μάθει περισσότερα.
Αγαπώ να καταλαβαίνει τις λέξεις της ψυχής μου και ας μην τις λέω δυνατά.
Αγαπώ να θέλει να με μάθει. Όχι επειδή είναι ερωτευμένος ή επειδή με αγαπάει.
Θέλω να με αγαπάει ενώ με μαθαίνει. Να με αγαπάει επειδή με μαθαίνει.
Δεν υπάρχει πιο ιερό πράγμα στον κόσμο.
Να παραδίνεσαι στη διαδικασία της γνωριμίας για να την απολαύσεις, έχοντας όμως την εμπιστοσύνη πως όσα καταθέσεις θα γίνουν σεβαστά και κυρίως αντιληπτά.
Δεν υπάρχει πιο ερωτεύσιμο πράγμα από το να σου λέει ο άλλος πως όσο σε μαθαίνει τόσο σε αγαπά.
Μου αρέσει πιο πολύ αυτή η διαδικασία από το να κατατάξω τον άλλον κάπου, να του βάλω την ταμπέλα «σε αγαπώ» και να πω ότι τον έμαθα.
Δρόμος είναι η ζωή, δρόμος και η αγάπη. Αν θες να διαβείς αυτόν τον δρόμο, αφέσου στη διαδικασία και μη βιάζεσαι να ορίσεις καμία κατάσταση. Μη βιάζεσαι να μάθεις κανέναν. Μην πεις ποτέ πως έμαθες τον άλλον…
Είδαμε και οι ορισμοί και οι ταμπέλες και τα συμβόλαια πού κατέληξαν. Στον αέρα, στα σκουπίδια, στο συρτάρι κλειδωμένα…
Τίποτα δεν μπορείς να ορίσεις, καρδιά μου. Τίποτα.
Πες και εσύ μόνο αυτό:
Λατρεύω να σε αγαπώ μαθαίνοντάς σε…
Και έλα να ξεκινήσουμε το ταξίδι.