Ξέρεις γιατί φοβάσαι να αγαπήσεις; Γιατί φοβάσαι να ερωτευτείς, να δεθείς;
Ξέρεις γιατί φοβάσαι να αγαπήσεις; Γιατί φοβάσαι να ερωτευτείς, να δεθείς;
Γιατί έχεις ήδη αγαπήσει, ήδη ερωτευτεί, έχεις ήδη δεθεί.
Δεν σε τρομάζει το ταξίδι γιατί έχεις ήδη προσδεθεί. Τον προορισμό τρέμεις, την Ιθάκη σου φοβάσαι. Έχεις αρχίσει ένα ταξίδι που δεν ξέρεις που θα βγεί, αμφιβολίες, ανασφάλειες, μα εσύ προχωράς.
Η ημέρα σου θέλεις να έχει πρόσωπο όπως και η νύχτα σου. Και τι θα γίνει αν αυτό το πρόσωπο χαθεί; Χάνεσαι και εσύ μαζί του. Ταξιδεύεις στις χώρες και στους κόσμους του, αλλάζεις πλανήτες, γαλαξίες. Μέχρι να συναντηθείτε ξανά.
Και πάλι ο φόβος σε κατακλύζει καμιά φορά υπερισχύει και από την αγάπη σου. Αξίζει αυτός ο φόβος την ύπαρξη; Κάποιος κάποτε σου είπε και μου είπε πως όλα σβήνουν και χάνονται, <<όλα τελειώνουν>>, παραδεδομένη αλήθεια έγινε αυτή η φράση. Τον έρωτα όμως τον ρώτησε κανένας αν υπακούει σε αλήθειες;
Ο έρωτας είναι ένα μικρό παιδί που γελάει με την αλήθεια σου. Εάν όμως όλα χάνονται και εσύ το ξέρεις, τότε γιατί ακόμα τρέμεις ενώ γνωρίζεις το αποτέλεσμα; Γιατί ελπίζεις φυσικά. Γιατί ακόμα ταξιδεύεις και αυτό το ταξίδι για τη σιγουριά όλου του κόσμου δεν θα το άλλαζες.
Ξέχασα κάτι να σου πω πριν καταγράψω τους φόβους σου: τον μεγαλύτερό σου φόβο. Αυτός που διαπερνά τις ανασφάλειες σου. Είναι ο μόνος υπαρκτός και αγγίζει την αλήθεια σου, κοιμάται και ξυπνάει μαζί σου. Ο φόβος σου μήπως κάποιος δει σε εσένα ότι εσύ βλέπεις σε αυτόν.
Κάτι τόσο δυνατό, θα σε τρόμαζε. Μα όπως είπαμε το ταξίδι έχει ήδη αρχίσει. Καλή διαδρομή! (χωρίς ελπίδες ασφαλούς προσγείωσης)
Γράφει η Γεωργία Παυλοπούλου