Όλοι έχουμε έναν Ιούδα μέσα μας.

Πες μου έναν άνθρωπο που δεν αμάρτησε;

Κανένας μας δεν μπορεί να ξεφύγει από τους προσωπικούς του πειρασμούς. Συνεχώς ερχόμαστε αντιμέτωποι με τα πάθη μας. Μέσα μας υπάρχει συνεχώς μια πάλη. Παλεύουμε να βγάλουμε τη μέρα μας. 

Η μέρα μας είναι γεμάτη προβλήματα με τη δουλειά μας, με τους συνεργάτες μας, με τα παιδιά μας και με τον σύντροφο μας. Μέσα σε αυτό το πιεστικό κλίμα, καλούμαστε να πάρουμε αποφάσεις χωρίς να έχουμε τη δυνατότητα να αποβάλλουμε την αρνητικότητα που κυριαρχεί στο μυαλό μας. Η αναζήτηση της ηρεμίας είναι μια πολυτέλεια πια. Η ταραχή εισβάλλει στη ψυχή μας και την τιθασεύει.

Όταν η ταραχή αναλάβει τα ηνία της ψυχής μας, θα την οδηγήσει σε αυτοκαταστροφικές πορείες. Ξεκινάμε να γεμίζουμε τη ζωή μας με αρνητικές σκέψεις ,οι οποίες μας αποπροσανατολίζουν από τους προσωπικούς μας στόχους.

Έχοντας αυτή την αρνητική στάση, ξεκινάμε να σφάλουμε και να γεμίζουμε τη ψυχή μας με πονηρούς λογισμούς. Η ζήλεια, η αδικία, ο θυμός και η καχυποψία εισβάλλει στο συναισθηματικό μας κόσμο και ο αμαρτωλός εαυτός μας βγαίνει στην επιφάνεια. Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τη γλώσσα μας. Εξαπολύουμε προσβολές, υποτιμούμε, παρανοούμε και κριτικάρουμε. Χρησιμοποιούνε σκληρές λέξεις και βάζουμε αρνητικές ταμπέλες όχι μόνο στους γύρω μας αλλά και στον εαυτό μας. Έναν εαυτό που όταν τον κοιτάμε στο καθρέφτη αδυνατούμε να ανοίξουμε τα ματιά μας και να δούμε τις αλλαγές στην όψη του. Ο φόβος και η αποστροφή μας κυριεύει καθώς τον βλέπουμε να παραμορφώνεται.

Θέλει πολύ μεγάλη δύναμη να κοιτάξουμε τον ευάλωτο εαυτό μας στα μάτια και να τον αντιμετωπίσουμε. Αυτή η προσωπική κρίση που βιώνουμε θολώνει το μυαλό μας.

Η πικρή αλήθεια είναι πως όλοι μας έχουμε έναν Ιούδα μέσα μας. Την αμαρτωλή πλευρά μας. Την αδύναμη. Μια πλευρά που θέλουμε να κρύψουμε και να απαλλαγούμε από το ψυχικό βάρος που μας προκαλεί.

Δεν αισθανόμαστε καλά όταν αντικρίζουμε την αδύναμη πλευρά μας.

Το καταλαβαίνουμε από τις σκέψεις μας. Έρχονται στο μυαλό μας για να μας υπενθυμίσουν πως δεν είμαστε τέλειοι και πως έχουμε κάνει λάθη.

Καθώς ψάχνουμε να βρούμε τους Ιούδες μας ερχόμαστε αντιμέτωποι όχι μόνο με τους άλλους αλλά κυρίως με τον εαυτό μας. Και ξεκινάμε να κάνουμε την αυτοκριτική μας.

Μετανιώνουμε για τις επιλογές μας. Κάναμε λάθη εμπιστοσύνης. Κάναμε λάθος επιλογές. Χάνουμε τη πίστη μας στους ανθρώπους καθώς άθελα μας δώσαμε προτεραιότητα σε φίλους που από πίσω μας έσκαβαν τον λάκο μας. Προδώσαμε και προδωθήκαμε. Νιώσαμε την αδικία και θελήσαμε να πάρουμε εκδίκηση. Ξεσπάσαμε στους δικούς μας ανθρώπους. Στην οικογένεια μας. Τους μιλήσαμε άσχημα και έχουμε τύψεις για τη συμπεριφορά μας.

Ήρθε η ώρα να της προσωπικής μας κρίσης. Ο καθένας μας ξεχωριστά ξεκινά τον δικό του προσωπικό αγώνα. Ξεκινά να ξεκαθαρίζει το δικό του τοπίο.

Ήρθε η ώρα ο καθένας μας να δει τα λάθη του, να τα διορθώσει και να κοιτάξει μπροστά.

Της Κικής Τσιντζόγλου.

Πηγή