Πότε θα μάθουμε να αντέχουμε την αλήθεια;
Η αλήθεια είναι σκληρή, είναι άβολη, δεν μας συμφέρει πολλές φορές.
Η αλήθεια μας στεναχωρεί, μας πικραίνει, καμιά φορά μας ξαφνιάζει.
Γιατί; Γιατί δεν έχουμε μάθει να ζούμε με αλήθειες.
Έχουμε μάθει να ζούμε με βολικά ψέματα που μας κάνουν να χαμογελάμε.
Έχουμε μάθει να διαγράφουμε όλα όσα μας στεναχωρούν και να κρατάμε μόνο όσα μας κάνουν να χαμογελάμε και αυτό το βαφτίσαμε αισιοδοξία.
Αυτή είναι η αισιοδοξία ; Να ξεχνάς την αλήθεια επειδή σε τρομάζει και σε πικραίνει;
Μάλλον είναι δειλία και όχι αισιοδοξία.
Δεν αντέχουμε την αλήθεια μα δεν φταίμε απόλυτα.
Το σύστημα, ο κόσμος, η οικογένεια και όλο το σύμπαν φταίει.
Φταίμε όλοι οι άνθρωποι που η αλήθεια μας τρομάζει, φταίμε γιατί μάθαμε ο ένας στον άλλον να εξηγούμε την ζωή με βολικά παραμύθια.
Το καλό πάντα νικά και ο πελαργός φέρνει τα παιδιά. Βολικά ψέματα για να δώσουμε δύναμη στα παιδιά;
Ή για να βγούμε από την δύσκολη θέση εμείς;
“ Θα μάθει όταν μεγαλώσει” λένε οι γονείς και συνεχίζουν τα βολικά ψέματα, μέχρι που έρχεται μια ηλιόλουστη μέρα που τα ροζ συννεφάκια χάνονται και φτάνει η πραγματικότητα για να σου διδάξει όλα αυτά για τα οποία κανείς δεν σε προετοίμαζε. Μεγαλώνοντας όλοι μαθαίνουμε, όσο μεγαλώνεις μαθαίνεις άλλωστε.
Αλλά δεν θα ήταν προτιμότερο όλα αυτά που μαθαίνεις να μην καταρρίπτουν όλα όσα ήξερες έως τώρα;
Η πραγματικότητα να μην αντιφάσκει με την εικόνα που είχες για την ζωή ;
Κρυβόμαστε από την αλήθεια μα η αλήθεια αργά ή γρήγορα βγαίνει στο φως, δεν μπορεί να κρυφτεί αιώνια τόσο που λάμπει.
Και εκείνη την στιγμή που βγαίνει στο φως χάνουμε την γη κάτω απ τα πόδια μας, πέφτουμε από τα ροζ συννεφάκια και συνειδητοποιούμε την πραγματικότητα.
Και αφού περάσει καιρός και καταπιούμε αυτή την αλήθεια συνειδητά ή ασυνείδητα θα κρύψουμε ξανά και άλλες αλήθειες με όμορφα ψέματα που μας κάνουν να χαμογελάμε.
Γιατί δεν μπορούμε να αντέξουμε την αλήθεια, δεν μάθαμε ακόμα να την αντέχουμε.
Για να έρθει αυτή η μέρα πρέπει να απαλλαγούμε από τα ωραιοποιημένα παραμύθια και να γράψουμε καινούρια, περισσότερο αληθινά. Σιγά σιγά θα συνηθίσουμε τις αλήθειες και θα είμαστε πιο συνειδητοποιημένοι στο άκουσμα τους.
Θα χαμογελάμε χωρίς να χρειάζεται να τις ξεχάσουμε.
Κάθε πικρή αλήθεια θα είναι ένα όμορφο μάθημα αυτοβελτίωσης και κατανόησης της ζωής. Κανένα ωραιοποιημένο παραμύθι ούτε στον εαυτό μας ούτε στα παιδιά μας.
Και όταν κοιμούνται να μην τους διαβάζετε την ιστορία μιας βασίλισσας, στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη δεν υπάρχουν πια βασίλισσες, πείτε τους για την ιστορία ενός απλού ανθρώπου που ξέρετε ότι τα κατάφερε στη ζωή του.
Πείτε του για μια αληθινή ιστορία, για έναν ήρωα που δεν έζησε κάπου κάποτε αλλά στη Κυψέλη το 2017.