Ας ερχόσουν για λίγο κι ας χανόσουν μετά.
“Ας ερχόσουν για λίγο, μοναχά για ένα βράδυ”…
Ας ερχόσουν για να μην ξεχάσω την μορφή σου.
Ας ερχόσουν για να πάρω μια τζούρα από την μυρωδιά του σώματός σου.
Ας ερχόσουν να σ´αγγίξω για λίγο, να μπλέξω το χέρι μου στο δικό σου.
Ας ερχόσουν για να νιώσω το φιλί σου και να θυμηθώ την γεύση σου.
Ας ερχόσουν για να πάψεις να λείπεις. Να πάψει να μου λείπει το γέλιο σου, η αγκαλιά σου, το αγουροξυπνημένο χαμόγελό σου, τα ανάκατα απ´τον ύπνο σου μαλλιά και το αξύριστο πρόσωπο σου που χάιδευα όσο κοιμόσουν. Να πάψεις να μου λείπεις Εσύ. Πόσο θέλω να έρθεις απόψε και κάθε απόψε.
Πόσο ανάγκη έχω να χαθώ στο βλέμμα σου, να βρεθώ στις σκέψεις σου και να μείνω στα όνειρά σου.
Πόσο θέλω το “Εγώ” σου να φύγει από την μέση, έστω για λίγο, μόνο για λίγο, για απόψε.
Ίσως και για αύριο. Ίσως και για κάθε μέρα. Πόσο θέλω να είσαι κομμάτι απ´ την Δευτέρα μου, μέρες της εβδομάδας μου, το Σαββατοκύριακο μου ολόκληρο. Μου έλειψες χθές, το προηγούμενο λεπτό και την επόμενη ώρα, θα σ´αναζητήσω κι αύριο.
Ας ερχόσουν για να σου πω αυτά που κρατώ κρυμμένα από την τελευταία μας φορά. Ας ερχόσουν να συνεχίσουμε ότι ξεκινήσαμε.
Ας ερχόσουν έστω να σταματήσεις την βαβούρα του μυαλού μου που σε ζητάει.
Ας ερχόσουν για λίγο κι ας χανόσουν μετά.