Ο άνθρωπός σου πρέπει να σε κρατά από το χέρι.
Του Νεόφυτου Βασιλείου.
Ο άνθρωπος που θα σε συντροφεύει στα μονοπάτια της ζωής σου, αναμφίβολα, πρέπει να σε κρατά από το χέρι. Να μην σε αφήνει ποτέ μα ποτέ, ούτε στις δύσκολες στιγμές, στις λύπες και όταν πονάς. Να είναι ο φύλακας άγγελος σου. Nα σου σκουπίζει το κάθε δάκρυ που κυλά από το μάγουλό σου όταν είσαι στις μαύρες σου και ξεσκονίζει τις σκόνες που βρίσκονται παγιδευμένες βαθιά στην ψυχή σου. Να κτυπά όταν η καρδιά χάνει τον ρυθμό με τους κτύπους της και να τους συμπληρώνει. Να σου δίνει στην ουσία νόημα και δύναμη για να συνεχίσεις να ζεις. Ακόμα έναν λόγο να υπάρξεις σε αυτό τον κόσμο.
Πες μου, πού μπορώ να βρω τον άνθρωπο αυτό; Πώς μπορώ να εμπιστευτώ πια έναν εχέμυθο άνθρωπο, που θα αποδειχθεί φύλακας άγγελός μου. Αυτό που επιθυμώ τόσο. Πώς μπορώ σήμερα, μέσα στο παρανοϊκό πλήθος, να ξεχωρίσω έστω και ένα πρόβατο αθώο και πράο ανάμεσα στους λύκους, έτσι όπως υποκρίνονται όλοι… Φαντάζει αδύνατο, πραγματικά απίστευτα αδύνατο.
Mέρα με την μέρα οι ελπίδες μου αρχίζουν να λιγοστεύουν, κοιτάζοντας την κατάντια των σημερινών ανθρώπων. Αρχίζουν και γίνονται όλα απελπιστικά. Ξέρω πως ίσως ο άνθρωπος που γυρεύω να μην υπάρχει, ή να είναι αδύνατο να τον βρω. Χρειάζομαι πάντως μια δύναμη, ή έστω και κάτι να μου δώσει κουράγιο να συνεχίσω.
Τελικά όλα στο μυαλό είναι. Ο άνθρωπος αυτός φυσικά και υπάρχει. Είναι δίπλα σου, είναι η δικιά σου μάνα, ο δικός σου σύντροφος, ο κολλητός σου φίλος, ο αδελφός ή η αδελφή σου. Το περίεργο είναι ότι αναζητούσες κάτι διαφορετικό. Μα γιατί; Ναι η κατάντια των ανθρώπων έχει ξεπεράσει τα όρια και την ανθρώπινη λογική. Αλλά δεν είναι όλοι το ίδιο, δεν έχουν όλοι καταντήσει το ίδιο. Υπάρχει ακόμα ανθρωπιά. Μα γιατί νόμιζες κάτι άλλο..; Διότι τα μάτια σου ήταν κλειστά. Δεν κοίταγες στο κατάλληλο μέρος. Δεν εκτίμησες αυτά που σου πρόσφεραν, πάντα ζητούσες κάτι περισσότερο. Κάτι που δεν χρειάζεσαι.
Τον φύλακα άγγελο τον έχεις. Σταμάτα να κάνεις τα πράγματα τόσο τραγικά, όλα είναι καλά. Σου κρατάει το χέρι και σε ακολουθεί. Αλλά εσύ αρνείσαι κατηγορηματικά να το παραδεχθείς. Ναι, άνθρωποι, πραγματικοί άνθρωποι είναι ελάχιστοι, όμως υπάρχουν. Δεν είναι άφαντοι ούτε ανύπαρκτοι. Ίσως ο εγωισμός μας να μας έκανε να το νιώσουμε αυτό. Ζητήσαμε αγάπη και προστασία, μόνο για εμάς, στον ύψιστο βαθμό. Δεν γίνεται να τα έχουμε όλα. Έχουμε τέτοιους ανθρώπους, όχι τέλειους αλλά είναι αρκετά κατάλληλους. Σταμάτα να ψάχνεις σαν μανιακός και γύρισε το βλέμμα σου στο σωστό μέρος. Μην χάνεσαι πια στο ψάξιμο ανάμεσα στο πλήθος… Χαλάρωσε και χαμογέλα στον φύλακα άγγελό σου.