Οι άνδρες θέλουν τις γυναίκες ακομπλεξάριστες και φυσικές.

Βλέποντας τα χρόνια να περνάνε και να κυλάνε σαν νερό, μεγαλώνοντας μόνη μου στο χάος και βλέποντας τις εποχές να αλλάζουν ριζικά. Μεγαλώνοντας στας Αθήνας και στας φτωχάς συνοικίας των δυτικών προαστίων, αποφάσισα να γίνω ο καλός οιωνός της εποχής μου. Αφού βρισκόμαστε στον αιώνα της εικόνας θα την τσαλακώνω όσο περισσότερο μπορώ.

Έχω μάθει να μ’ αγαπάνε γι’ αυτό που είμαι κι όχι γι’ αυτό που θα ήθελαν να γίνω, δε δέχτηκα ποτέ να μπω στα καλούπια που προσπάθησαν να με παγιδέψουν και δεν κέρδισα ποτέ τον τίτλο μιας κακομιμούμενης επιτηδευμένης Barbie που ψάχνει μέσα στον ψεύτικο κόσμο της τον Ken των ονείρων της.

Είναι ό,τι πιο όμορφο για μια γυναίκα να περιποιείται τον εαυτό της και σε όλες μας αξίζει λίγος θαυμασμός κι ένα κομπλιμέντο που θα μας πάει στον έβδομο ουρανό. Αλλά πώς νιώθετε ακριβώς όταν μέσα σας ξέρετε ότι αυτή η προσοχή προέρχεται απ’ τα θαύματα που μπορεί να προκαλέσει το make-up, ή το έντονο-σέξι βλέμμα που μπορεί να χαρίσει η ψεύτικη βλεφαρίδα, ή το ψεύτικο στήθος που υπερτονίζει τη σεξουαλικότητά σας; Λογικό μου ακούγεται να επενδύει κάποιος στον καλλωπισμό και στο αψεγάδιαστο, αλλά σαν τη φυσική ομορφιά δεν έχει όσο τετριμμένο και να ακούγεται.

Όλα θέλουν το μέτρο τους και μερικές το χάνουν στην προσπάθειά τους να μας πείσουν για μια τελειότητα που μπορεί να μη διαθέτουν. Πού είναι το κακό να έχεις ατέλειες; Και ποιος δεν έχει; Και γιατί να τις κρύψεις; Σημασία έχει να βρεθεί κάποιος που να σε αγαπήσει με τις ατέλειές και τα ελαττώματά σου, την τελειότητα όλοι την αγαπάνε, οπότε αυτομάτως χάνεται κι η αξία της.

Οι άντρες μπορεί να έχουν χίλια κακά, αλλά είναι αρκετά έξυπνοι για να διακρίνουν σε ποιον άνθρωπο μέσα κρύβονται κόμπλεξ, ανασφάλειες και φόβοι και δεν είναι τόσο επιφανειακοί όσο εμείς. Θα θελήσουν να κοιτάξουν ένα καθαρό βλέμμα που να μην είναι πνιγμένο στο μαύρο, τις χρυσόσκονες και τα γκλίτερ, ή ένα φυσικό δέρμα που να μην κρύβεται πίσω απ’ όλες τις αποχρώσεις του πορτοκαλί, ή να παίξουν με τα μαλλιά που μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα μακριά και περιποιημένα.

Είναι διαφορετική η ομορφιά της ψυχής, πίστεψε στον εαυτό σου και την προσωπικότητά σου. Να μιλάς ελεύθερα, να μη φοβάσαι, να παθιάζεσαι με τα πιστεύω σου και τις ιδέες σου, να παθιάζεσαι με την ίδια τη ζωή, όλα τ’ άλλα είναι μικρότητες για το φαίνεσθαι.

Θέλουν τις κοπέλες τους ακομπλεξάριστες και φυσικές. Αυτή είναι η πραγματική ομορφιά, η αυτοπεποίθηση. Θέλουν να μπορούν να θαυμάσουν με σθένος τα όμορφα χαρακτηριστικά σου κι όχι να το παλεύουν επειδή εσύ έχεις υπερβάλει κάπως. Τι να τις κάνουν τις ντίβες; Οι ντίβες είναι μόνο για το τραγούδι και τον κινηματογράφο, που μέχρι και αυτές ενώ είχαν πολυτάραχη ερωτική ζωή δεν αγαπήθηκαν ποτέ πραγματικά, απλά θαυμάστηκαν και κολακεύτηκαν στιγμιαία.

Μπορείς να βγάλεις σέλφι, κάνοντας την πιο κακιά-αστεία γκριμάτσα και να τη βάλεις Facebook, απ’ το να στηθείς δέκα ώρες μπροστά απ’ το φακό και να ρουφιέσαι, ψάχνοντας μανιωδώς τις σωστές γωνίες σου και το προφίλ που σε κολακεύει για να βγει η πιο σέξι και τέλεια φωτογραφία αποσκοπώντας τα πιο πολλά «τέλεια» κι «ουάου»;

Γουστάρουν πραγματικά κάποια που να γελάει, που να είναι αυθόρμητη, ενθουσιασμένη με τη με το καθετί μικρό σαν παιδάκι που θα τον κάνει να ξεχνιέται κι όλοι στο δρόμο θα τους μπερδεύουν για φιλαράκια. Τι να την κάνουν τη σνομπαρία με τη μόνιμη ξινίλα στο πρόσωπο και το τουπέ; Μια γυναίκα που δε γελάει ποτέ και δεν εκφράζεται ποτέ. Κανένα φανκ. Ή κάποια που δε θα ξυπνάει πρωί-πρωί πριν από εκείνον για να τρέχει να ετοιμάζεται, επειδή δε θέλει να την προλάβει στη φάση του ύπνου, πρησμένη και με το μαλλί ανακατωμένο. Ως γνωστόν είναι ντροπή.

Θέλουν να δουν την αλήθεια σου και το πόσο ξεχωριστή είσαι. Να του αποδεικνύεις ότι είσαι η εξαίρεση, όχι ο κανόνας. Ότι μπορείς να τσαλακωθείς κι ότι τα έχεις καλά με τον εαυτό σου, γιατί στο κάτω-κάτω είσαι αυτό που δείχνεις και να πάνε να γαμηθούν όλοι στην τελική. Αυτό θέλουν να δουν, αλλά να το εννοείς.

Να σου λέει «πάρε μια μπίρα και πάμε βραχάκια» κι εσύ να κατεβαίνεις σε 5 λεπτά, βάζοντας ό,τι πιο απλό και λιτό έχεις στην ντουλάπα σου κι όχι να πανικοβάλλεσαι επειδή δε θα προλάβεις να βαφτείς. Ξεχνάτε να το ζήσετε με αυτόν τον τρόπο, μη σας νοιάζει τόσο πολύ. Ποιος θα προσέξει αν δεν έβαλες την επιθυμητή ποσότητα μάσκαρας που ταιριάζει με την περίσταση;

Η πραγματική γύμνια είναι στο βλέμμα, μην το μπουκώνεις με πλεονασμούς. Να βρεις κάποιον που να σε γουστάρει και Σάββατο βράδυ και Κυριακή πρωί, νηφάλιος και μη. Στο τέταρτο ποτό και στο δωδέκατο. Την αλήθεια σου μπορείς να την τσαλακώσεις μα δεν την αλλάζεις, οπότε δεν τσαλακώνεις την εικόνα σου να κοιμάσαι κι εσύ ήσυχη τα βράδια;

Μην ξεχνάς να το χαρείς, το είπα και στην πρώτη παράγραφο και μάλλον δεν το θυμάσαι. Τα χρόνια κυλάνε σαν νερό, κάτσε λοιπόν να απολαύσεις αυτές τις μικρές στιγμές αυθορμητισμού του έρωτα. Άλλωστε για ένα παραμύθι ζούμε, την αλήθεια την ξέρουμε όλοι.

Γράφει η Νότα Κάρλε

Πηγή