Με μπαλώματα και λόγια ανείπωτα κανείς δεν ξεπέρασε τους πρώην της ζωής του
Της Τίνας Μιχαηλίδου
Σε μισώ ξέρεις που ακόμα και μετά από χρόνια χωρισμού τριγυρνάς δειλά δειλά με θράσος στο μυαλό μου, που γαμάς τις σκέψεις μου και δεν με αφήνεις να πάω παρακάτω.
Σε μισώ που φοβάμαι να δεθώ με άλλον άνθρωπο και που κάθε φορά πρήζω τον κάθε νυν για τον πόνο που έχω για σένα, μισώ που τα βράδια κλαίω και θυμώνω με μένα γιατί αφήνω τον εαυτό μου να στεναχωριέται ακόμα.
Να ξέρες πόσα δάκρυα έχω ρίξει για σένα όλα αυτά τα χρόνια, πόσα γιατί αναπάντητα άφησα και πόσα μπαλώματα έκανα στην πληγωμένη μου καρδιά με σκοπό να σε ξεχάσω, αλλά πάντα εκεί κολλημένη στη θύμισή σου.
Δε θα πρέπε να σε σκέφτομαι, διότι εγώ είμαι αυτή που κράζω πρώην, που κάνω άρθρα για τον κάθε χωρισμό μου και δεν θα πρέπε καν να μπω στο κόπο να γράψω για σένα για μια ακόμη φορά.
Και ναι δεν υπάρχεις μόνο εσύ στην καρδιά μου, υπάρχει ακόμα ένας που το λήξαμε νωρίς που με πρόδωσε όπως και εσύ, αλλά ίσως να ναι και η τιμωρία μου επειδή εδώ και χρόνια είμαι σκύλα και σκληρή με μένα.
Σας μισώ όχι γιατί δεν είστε δίπλα μου, αλλά γιατί δεν μπορώ να σας μιλήσω να σας πω όλα αυτά που νιώθω, δεν βρίσκω το θάρρος πλέον, έχασα εκείνη την δύναμη που είχα, βάζοντας πάνω από όλα και εγώ τον εγωισμό μου και πηγαίνοντας παρακάτω κάνοντας ανούσιες σχέσεις μόνο και μόνο για να καλύψω το κενό της απουσίας σας.
Παρόλο που μπάλωσα την καρδιά μου βρίσκετε τρόπο να είστε εκεί, μια φλόγα που καίει ακόμα. « Φύγετε» ουρλιάζω μέσα μου αλλά εσείς εκεί επιμένετε λες και έχετε στοιχειώσει την ψυχή μου.
Οι πρώην μου είναι τα δικά μου φαντάσματα, που έχουν στοιχειώσει την ψυχή μου και τα όνειρά μου.