Αγάπα χαλαρά για να κρατήσει για πάντα!!
Χαλάρωσε και απόλαυσε το…
Χαλάρωσε και απόλαυσε εμένα…
Χαλάρωσε και απόλαυσε εσένα, όπως δεν σε είχες φανταστεί!
Μικρή η λέξη «χαλαρά» αλλά μεγάλη σε νόημα. Είναι κοινότυπη και χρησιμοποιείται αβίαστα από τον καθένα. Κανείς όμως δεν έψαξε να βρει την πραγματική ουσία του νοήματος που σηματοδοτεί. Γιατί όλοι πιστεύουν πως χαλαρός είναι ο βαριεστημένος, ο τεμπέλης, που προτιμάει να βλέπει τη ζωή του να περνά σαν θεατής, από την βολική θέση του καναπέ του.
Χαλάρωσε και απόλαυσε τη ζωή! Απελευθερώσου από τα δεσμά εκείνα που έχουν κλειδώσει το μυαλό και κυρίως την καρδιά! Γιατί χαλαρά δεν σημαίνει εφησυχασμός ούτε στασιμότητα.
Σημαίνει ζωντάνια, ενθουσιασμός, πάθος… πάθος για την ίδια την ζωή. Πάθος για τον άνθρωπο που έχεις απέναντι σου και για τη σχέση που προσπαθείτε να χτίσετε. Γιατί μόνο αν είσαι χαλαρός τα νιώθεις αυτά όπως πραγματικά είναι!
Γιατί θέλει δουλειά για να πετύχει μια σχέση. Θέλει υποχωρήσεις και αντοχή. Θέλει προσαρμογές και όχι συμβιβασμούς. Θέλει θυσίες και όχι αυτοθυσίες. Και ο μόνος τρόπος για να το πετύχεις αυτό είναι να δεις τον άλλο όπως είναι.
Να μην σκεφτείς πως θα ήθελες να είναι, πως θα ήθελε αυτός να ήσουν και πως θα θέλατε να ήταν η σχέση σας και πως είναι στην πραγματικότητα και… τρέχα γύρευε.
Και για ποια πραγματικότητα μιλάμε καταρχήν; Και για ποια θέλω; Γιατί είναι πολύ εύκολο όταν δεν έχεις τίποτε να τα θέλεις όλα.
Και φτιάχνεις πράγματι υπέροχα σενάρια με το μυαλό σου. Φαντάζεσαι ονειρικές καταστάσεις και δικαιολογημένα. Αυτό σε κρατάει στη ζωή. Αυτό σου δίνει ελπίδα και δύναμη να συνεχίσεις να προσπαθείς.
Μόλις όμως, φτάσεις στην πηγή, μην γυρίσεις να κοιτάξεις τον δρόμο πίσω σου. Ας τον, πάει πέρασε. Τον έζησες και με το παραπάνω.
Μην χάσεις καιρό σκεφτόμενος πόση ώρα σε πήρε να έρθεις εδώ και μήπως δεν είναι η πηγή που αναζητούσες. Χαλάρωσε και σκύψε να πιεις νερό…
Χαλάρωσε και δέξου τον άλλο. Αυτό δεν σου άρεσε, άλλωστε; Ότι ήταν κάτι διαφορετικό από εσένα; Γιατί το ξέχασες στην πορεία;
Γιατί επηρεάστηκες από εξωτερικούς παράγοντες; Γιατί πρέπει να πιέσεις τα πράγματα, τα οποία στην ουσία πιέζονται από το στενό σου το μυαλό και από την άρνηση σου να τα απολαύσεις χαλαρώνοντας με τον άλλον.
Ξέχνα για λίγο τον χρόνο. Νομίζεις πως αυτός σε υπολογίζει όσο εσύ; Νομίζεις ότι νοιάστηκε ποτέ τι θες και πότε; Κανείς δεν δέχτηκε ποτέ τον χρόνο, ίσως είναι δύσκολο να συμβεί. Αλλά αξίζει όσο τίποτε άλλο, μια προσπάθεια από μεριά σου.
Γιατί αυτός, σε απασχολεί δε σε απασχολεί θα φύγει. Πας δεν πας μαζί του, θα περάσει. Σου αρέσει δε σου αρέσει, θα σε αφήσει αναμνήσεις.
Ας τον λοιπόν, να κάνει τη δουλειά του και κάνε και εσύ τη δική σου… αγάπησε με!
Ο χρόνος είναι για τα ημερολόγια και ο έρωτας αυτός που προσπαθεί να τον κερδίσει. Και μπορεί να τα καταφέρει, ουτοπικά, αλλά μπορεί!
Γιατί σε αυτήν την περίπτωση του έκλεισες εσύ την πόρτα. Τον απαγόρευσες εσύ να τρυπώσει στο μυαλουδάκι σου και να το πιέσει να πιέσεις τις καταστάσεις. Γελά μαζί σου, που σε κάνει ότι θέλει, που σε έχει κάνει θύμα του και σε παγίδευσε να πιστεύεις ότι προλαβαίνεις να τον πιάσεις!
Πιάνεται ο χρόνος;
Αγάπησε μια φορά χαλαρά… για να κρατήσει για πάντα!
Της Κωνσταντίνας Ποζουκίδου