Ποιον αγαπάμε και γιατί; Σκέψεις ζωτικής σημασίας που σίγουρα θα σας προβληματίσουν.
Κατά τη διάρκεια της ζωής μας, γνωρίζουμε διάφορους ανθρώπους, ο καθένας μοναδικός. Κάποιοι μας αφήνουν αδιάφορους και άλλοι μας κάνουν να τους ερωτευόμαστε για το υπόλοιπο της ζωής μας.
Η ψυχολόγος Irina Chesnova προσπάθησε να καταλάβει γιατί διαφορετικοί άνθρωποι μας προκαλούν τόσο διαφορετικές αντιδράσεις.
Εικόνες του παρελθόντος
Πολλές φορές δεν μπορούμε να καταλάβουμε την αιτία της έλξης προς ένα άτομο, απλά τη νιώθουμε. Κάπου μέσα, κρατάμε εικόνες από ανθρώπους που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη ζωή μας, εικόνες από γονείς και συγγενείς που άφησαν το σημάδι τους.
Αυτές οι εικόνες συνήθως είναι μία μίξη πραγματικότητας και φαντασίας. Τις συνδυάζουμε με αγάπη – την αγάπη που πήραμε και καταλάβαμε όταν ήμασταν παιδιά. Όταν κάποιος που γνωρίσαμε μας βγάζει μία παρόμοια εικόνα, δεν μπορούμε απλά να τον αγνοήσουμε και είναι πολύ πιθανό να ενθουσιαστούμε ή ακόμα και να τον ερωτευθούμε.
Παιδικά τραύματα
Αν δεν είχες την αγάπη που θα ήθελες στη σχέση σου με τους γονείς σου, είναι σίγουρο πως θα προσπαθήσεις να το ξεπεράσεις στις καινούργιες σχέσεις που διαμορφώνεις, ίσως και υποσυνείδητα.
Και έτσι συχνά επιλέγουμε ανθρώπους που μπορούν να μας βοηθήσουν να εκπληρώσουμε τις ψυχολογικές μας ανάγκες, προσδοκίες, ελπίδες και όνειρα. Μας δίνουν αγάπη, προστασία, σεβασμό, αναγνώριση και κάποιες φορές ανεξαρτησία και αυτοπεποίθηση.
Είναι μία πολύ ενδιαφέρουσα ιδέα: γιατί υπάρχει κάτι στους συντρόφους μας που μας κάνει να νιώθουμε σαν στο σπίτι μας. Νιώθουμε ότι μπορούμε να συσχετιστούμε μαζί τους, ότι μας δίνουν αυτό που χρειαζόμαστε.
Δεν μπορώ να θυμηθώ πού το διάβασα, αλλά μου φαίνεται σίγουρα αλήθεια: «Οι άνθρωποι ταιριάζουν ο ένας με τον άλλον όπως στο παζλ. Αλληλοσυμπληρώνουμε ο ένας τον άλλον. »
Όπως στο θέατρο. Διαλέγουμε αυτούς που μπορούν να παίξουν ένα ρόλο στη ζωή μας, αυτούς που έχουμε κάποια κοινά. Διαλέγουμε εκείνους που ξέρουν την πλοκή του έργου.
Όπως και στο θέατρο όμως, δεν είναι όλα τα έργα ιστορίες αγάπης. Υπάρχει και το δράμα ή ακόμα και η τραγωδία. Όλα εξαρτώνται από τι έργο θέλετε να γράψετε μαζί με τον σύντροφό σας.
Ανακαλύπτοντας ο ένας τον άλλον
Μία σχέση μεταξύ δύο ανθρώπων είναι σαν ένας ζωντανός οργανισμός. Συνεχώς εξελίσσεται και μπορεί μερικές φορές να αρρωστήσει. Στην αρχή μίας σχέσης, λόγω του ενθουσιασμού, δεν μπορούμε να δούμε τις ατέλειες του συντρόφου μας. Φαίνονται τέλειοι. Αργά ή γρήγορα όμως θα φανούν όλα.
Υπάρχουν δύο τρόπο να το αντιμετωπίσετε αυτό. Είτε να χωρίσετε, απογοητευμένοι, και να ξεκινήσετε να βρείτε κάτι το “ιδανικό”. Ή μπορείτε να μάθετε να συμβιβάζεστε, να σέβεστε το διαφορετικό, να δέχεστε την ατέλεια και να αναγνωρίζετε το δικαίωμα του άλλου να μην είναι τέλειος.
Είναι πολύ σημαντικό να μην προσπαθήσετε να αλλάξετε το σύντροφό σας και να μην ξεχάσετε τις παραπάνω αρχές.
Το μυστικό για μία πετυχημένη και χαρούμενη σχέση είναι η επικοινωνία, όπως και η αμοιβαία επιθυμία για συμβιβασμό.
Η δύναμη να μιλάς για τα προβλήματά σου, να δέχεσαι, να υποστηρίζεις και να απορρίπτεις αυτά που δεν σου ταιριάζουν, ενώ ταυτόχρονα σέβεσαι τα δικαιώματα του άλλου και όχι να υπομένεις σιωπηλά τα αρνητικά συναισθήματα ( δικά σου ή του συντρόφου σου).