Το ίδιο λάθος δύο φορές, δεν είναι λάθος, είναι επιλογή!
Της Άννας Συργιάννη.
Καθημερινά βιώνουμε καταστάσεις ανεξήγητες και περίεργες. Λειτουργούμε ασυναίσθητα και άσκοπα.
Όταν αντιμετωπίζουμε μια δυσκολία, επαναλαμβάνουνε τα ίδια λάθη χωρίς να ξέρουμε την αιτία.
Το θέμα είναι κατά πόσο μαθαίνουμε από τα λάθη μας, ώστε να πάρουμε το μήνυμα που θέλουμε.
Κι όταν λέω “μήνυμα” εννοώ το εξής: Κάθε λάθος -που δεν ξέρω αν είναι λάθος- έχει κι έναν σκοπό. Να πέσεις να μάθεις και να σηκωθείς. Πράγμα που συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.
Ψάχνουμε το λόγο που έρχεται το λάθος σε μας και μετά κατακρίνουμε τον εαυτό μας, ρίχνοντας το φταίξιμο πάντα στους άλλους.
Δεν νοιώθουμε ποτέ έτοιμοι και σίγουροι για το λάθος που κάναμε κι ύστερα μας φταίει κάποιος άλλος που μπορεί να είναι είτε σε συγγενικό περιβάλλον είτε και στο φιλικό μας κύκλο.
Το θέμα δεν είναι ποιός έρχεται στη ζωή μας, αλλά ο τρόπος που τον αντιμετωπίζουμε.
Ο λόγος που μπορεί κάποιος να μας πονέσει είναι για να δούμε τα ελαττώματα μας κι όλα αυτά που έχουμε μέσα μας και φοβόμαστε να αντιμετωπίσουμε.
Ο καθρέφτης της ψυχής μας συγκρούεται συχνά με τους συνανθρώπους μας αλλά εμείς γυρνάμε τη πλάτη για να τους αποφύγουμε.
Αν θες, όμως, να είσαι δίκαιος με τον εαυτό σου, να ευγνωμονείς αυτούς που “συναντάς”, γιατί αυτοί είναι οι εχθροί του εαυτού σου.
Κάθε άνθρωπος που συναντάς, κάτι φοβάται, που εσύ δεν δέχεσαι για σένα. Κάτι αγαπά που βλέπει σε σένα και κάτι έχει χάσει που δεν μπορεί να αποκαλύψει στη ζωή του.
Τα λάθη μας αποσκοπούν σε έναν μόνο στόχο, να έρθουμε πιο κοντά στα προτερήματα μας και να αποδεχθούμε τα ελαττώματα μας.
Αν αποφασίσεις να δεις τον εαυτό σου κατάματα τότε η ίδια η ζωή θα στο ανταποδώσει με τον καλύτερο τρόπο.
Το μόνο που πρέπει είναι να είσαι διατεθειμένος να την ακολουθήσεις!