Μόνο όταν κοιτάξεις την κατάθλιψη κατάματα, θα νικηθεί κατά κράτος!
Θα περίμενες από κάποιον που έσκαβε ολοβραδύς να ξεκινήσει την ημέρα του με ζωντάνια, σφρίγος και όρεξη για ζωή; Πιθανότατα όχι. Κάπως έτσι ξεκινά η κάθε μέρα ενός ανθρώπου που ζει και παλεύει με την κατάθλιψη.
Κρύβεται με την κατάλληλη κοινωνική »μάσκα» γιατί πρέπει (;) να συνυπάρξει – αυτό από μόνο του είναι πολύ πιο κοπιαστικό από ένα πολύωρο σκάψιμο – αλλά όταν μένει μόνος, η μάσκα πέφτει.
Έρχεται ενώπιος ενωπίω με την κατάθλιψη. Όσο δεν την κοιτά στα μάτια, τόσο αυτή διογκώνεται, μέχρι να υπερνικήσει κάθε σημάδι ελπίδας μέσα του.
Του Δημήτρη Μιχελουδάκη