Κάποιοι άνθρωποι αφήνουν σημάδι φωνής στη μνήμη.
Κάποιες φορές κοίτας μια φωτογραφία και σε γύρνα χρόνια πίσω… χρόνια όμορφα, αγνά, χρόνια μου που δε θα τα άλλαζα με τίποτα στον κόσμο.
Άνθρωποι, ψυχές που όσο καιρό να κάνεις να τους δεις, να τους ακούσεις, αυτοί με ένα άγγιγμα ξέρουν ποιος είσαι, είναι αυτοί που αναγνωρίζουν την φωνή σου στο τηλέφωνο μετά από δέκα χρόνια.
Μια φωτογραφία και ένα δάκρυ που σε βλέπω να χαμογελάς.
Μια εικόνα τόσες στιγμές.
Εσύ που μεγάλωσες και εγώ που σε θυμάμαι παιδάκι να με φωνάζεις με το όνομα μου… με το μικρό μου.
Κάποιες σχέσεις ζουν.
Κάποιοι άνθρωποι αφήνουν σημάδι φωνής στη μνήμη.
Κάποιοι, όχι όλοι.
Αγγέλους τους λένε.
Αγγέλους.