Επειδή είσαι ο άνθρωπός μου, η σιωπή σου με πονάει τόσο..

Σε έχω επιλέξει να είσαι ο άνθρωπος μου. 

Ο άνθρωπος στον οποίο θα είμαι απέναντι του βιβλίο ανοιχτό.

Αυτός στον οποίο δεν θα ντρέπομαι να «τσαλακωθώ». Να το δείξω όταν πονώ και να κλάψω μπροστά του όταν δεν μπορώ να συγκρατήσω τα δάκρυα μου. Να αποκαλύπτω τις σκέψεις, τις φοβίες, τα όνειρα μου. Να μην θέλω να κρατήσω τίποτα για μένα.

Είσαι ο άνθρωπος με τον οποίο θέλω να μοιράζομαι τα πάντα.

Να είσαι η σχέση μου, η αγάπη της ζωής μου.

Μεγαλειώδες…

Είσαι ο άνθρωπος στον οποίο ξεχώρισα όλα τα θετικά του. Ο άνθρωπος που μπορεί να με αγαπήσει και να με χειριστεί όπως αυτός θεωρεί σωστό.

Είσαι ο άνθρωπος με τον οποίο δεν με νοιάζει να κάνω υποχωρήσεις εάν χρειαστεί.

Είσαι ο άνθρωπος που στα μάτια του βλέπω τη μεγαλύτερη ευτυχία της ζωής μου.

Είναι δύσκολο να αγαπάς στις μέρες μας και να μην το κρύβεις. Δύσκολο να αποκαλύπτεις τα συναισθήματα σου. Είσαι εντελώς ξεγυμνωμένος μπροστά στον άλλο. Και φοβάσαι μην πονέσεις, μην είσαι εσύ αυτός που θα πληγωθεί. Πονάω όντως, πληγώθηκα όντως.

Είναι δύσκολες οι ανθρώπινες σχέσεις.

Έχω απέραντη αγάπη για σένα να ξέρεις. Είναι αληθινή και θα την κρατάω για πάντα. Κι εσύ, ίσως καλά έκανες που έφυγες να σωθείς.Καταλαβαίνω τους λόγους που γυρίζεις την πλάτη.

Και όχι, δεν σε αδικώ. Μόνο να ξέρεις πως αυτή η σιωπή σου, με έχει διαλύσει.

Πηγή