Πίστεψε στη ζωή άνθρωπε και διεκδίκησέ την!

Να ελπίζεις άνθρωπε.

Κι αν όλα πάνε στραβά, εσύ να ελπίζεις.

Να ελπίζεις πως σε τούτα το σκοτάδια που μας τριγύρισαν, θα ξημερώσει μια μέρα με φως. Μια μέρα που θα μπορέσεις να χαμογελάσεις όχι από συνήθεια μα από αλήθεια.

Μια μέρα που δε θα πεις ότι είσαι καλά μηχανικά, αλλά επειδή θα είσαι όντως.

Να ελπίζεις στο αύριο.

Σε ένα καλύτερο αύριο δίχως αδικίες, προδοσίες, κρίσεις κι επικρίσεις.

Να ελπίζεις σε μια καλύτερη ζωή. Σε μια ζωή δίχως περίσσια άγχη, δίχως χρέη κι ανεργίες.

Και σε έναν πιο όμορφο κόσμο να ελπίζεις. Με δικαιοσύνη, ελευθερία κι ανθρωπιά. Γιατί κάπου τα χάσαμε όλα.

Βυθιστήκαμε άνθρωπε. Κι εσύ κι εγώ κι όλοι μας.

Ξεχάσαμε πως τούτος ο κόσμος πλάστηκε όμορφος κι έτσι έπρεπε να παραμείνει. Αλλά τον ρημάξαμε. Πολέμους θες; Σκοτωμούς; Διχόνοιες; Ότι κι αν σκεφτείς, μέσα θα πέσεις. Μα ακόμη κι έτσι τίποτα δεν έχει χαθεί. Γι’αυτό να ελπίζεις άνθρωπε.

Και να μην απογοητεύεσαι.

Να προσπαθείς. Να παλεύεις με όλες σου τις δυνάμεις. Να διεκδικείς.

Γιατί τούτη η ζωή που σου χαρίστηκε θέλει πείσμα, τόλμη και θράσος να την κερδίσεις. Να την πιάσεις γερά από το χέρι και να της πεις “Μου ανήκεις, θα σε ζήσω όπως ξέρω και μπορώ”.

Να ελπίζεις.

Σε όλα και για όλα να ελπίζεις.

Και να πιστεύεις. Στον άνθρωπο να πιστεύεις. Που μπορεί να τον λέει ο ποιητής αδύναμο σαν το χόρτο, αλλά δεν είναι.

Στον άνθρωπο να πιστεύεις και στη δύναμη που κρύβει μέσα του. Κι ας μην την ξέρει. Ας μην την πιστεύει. Εκείνη υπάρχει. Πάντα υπάρχει.

Στον άνθρωπο που πέφτει μα ξέρει να σηκώνεται.

Στον άνθρωπο που παλεύει με τη σκληρή του μοίρα και βγαίνει ζωντανός.

Στον άνθρωπο που πιστεύει στις αξίες, που παλεύει για την αρετή, που διεκδικεί τη ζωή με ήθος και τιμιότητα, με πίστη κι ελπίδα.

Να πιστεύεις στον άνθρωπο και να κυνηγάς να είσαι κι εσύ ο Άνθρωπος.

Άνθρωπος με μεγαλείο ψυχής. Να είσαι εκείνος που ονειρεύτηκε ο Πλάστης να γίνεις.

Εκείνος που δε θα προδώσει, δε θα ποδοπατήσει, δε θα αγνοήσει, δε θα αδικήσει.

Εκείνος που ξέρει να αγαπά.

Κοίτα γύρω σου τη δυστυχία. Δες πεινασμένους, άστεγους, εξαντλημένους. Δες όσα δε θέλεις να υπάρχουν κι άλλαξε τα.

Πίστεψε στην αλλαγή και κυνήγησε την.

Πίστεψε στον άνθρωπο και στήριξε τον.

Πίστεψε στη ζωή και διεκδίκησε την.

Πίστεψε στην ελπίδα και τη δύναμη που σου δίνει.

Και θα δεις τα σκοτάδια να μετουσιώνονται σε φως. Κι όλα να αλλάζουν.

Όλα να γίνονται καλύτερα.

Να ελπίζεις σε αυτό. Και μη με ρωτάς αν στο υπόσχομαι ότι θα γίνει.

Γιατί κι εγώ απλά ελπίζω… Πάντα ελπίζω…

Γράφει η Στεύη Τσούτση

διαφορετικό