Είσαι σίγουρος για το ραντεβού σου με το αύριο; Ζήσε σήμερα..

Της Άννας Συργιάννη

“Αύριο λες και μέσα σε αυτή τη προσμονή παραμονεύει ολόκληρο το πελώριο ποτέ.” Η φράση αυτή με ακολουθεί χρόνια και κάθε φορά που αναβάλλω κάτι για αύριο έρχεται στη θύμηση μου.

Οι άνθρωποι δεν έχουν μάθει μα ζουν ακόμη τη στιγμή του τώρα. Κάτι που έχουν προγραμματίσει για σήμερα συνεχώς το αναβάλλουν για αύριο. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να χάνεις το χρόνο σου ολοένα και περισσότερο. Η ζωή μας μαθαίνει να ζούμε στο εδώ και τώρα κι όχι στο αύριο που προσμένουμε για να’ρθει.

— Σκέφτηκες μήπως αυτό το αύριο που περιμένεις αν και πότε θα έρθει;

Κι αν δεν έρθει ποτέ,να ξέρεις ότι δεν έχεις πολλές επιλογές για να ζήσεις. Όταν για παράδειγμα θέλουμε να πάμε σε μια συνάντηση αλλά μονίμως κάτι μας τυχαίνει και την αναβάλλουμε. Ο λόγος που συμβαίνει κάτι τέτοιο είναι γιατί ξέρουμε υποσυνείδητα ότι από τη συνάντηση αυτή δεν θα μας ωφελήσει σε κάτι επομένως την αναβάλλουμε για εκείνο το άγνωστο αύριο που κανείς μας δεν ξέρει αν θα’ρθει!

Η προσμονή είναι ένα περίεργο κι ελπιδοφόρο συναίσθημα. Το να προσμένεις έναν άνθρωπο για να τον συναντήσεις μετά από πολύ καιρό νιώθεις υπερβολικά χαρούμενος για τη μέρα που θα συναντηθείτε. Μα ακόμα κι αν δεν πραγματοποιηθεί η συνάντηση αυτή εσύ θα περιμένεις…και θα περιμένεις…ένα αύριο που δεν πρόκειται να έρθει.

Εκείνο που μου έχει “μάθει” η ζωή είναι να είσαι σκληρός κι απαιτητικός με τον εαυτό σου κυρίως γιατί ότι κάνουμε σήμερα είναι για τώρα κι όχι για το χθες που έφυγε και για το αύριο που ελπίζουμε ότι θα έρθει. Δεν ωφελεί πουθενά να καρτερείς κάτι που πιστεύεις ότι θα υλοποιηθεί ενώ στην πραγματικότητα μπορεί να μην γίνει ποτέ. Ας είμαστε πιο συνειδητοποιημένοι με τις επιλογές μας κι ας μην αφήνουμε αυτό που μπορούμε να κάνουμε σήμερα για αύριο.

Ποτέ δε ξέρεις τι θα’ρθει και πόσο θα κρατήσει

γι’αυτo θα’ναι καλύτερα λοιπόν στο σήμερα να ζήσεις!

αναπνοές