Κι αν δεν μπόρεσες να με δαμάσεις, δεν πειράζει. Φύγε μόνο, όσο είναι νωρίς!

Της Μαρίνας Αβραάμ

Δεν μπορείς να είσαι μαζί μου. Δεν θα καταφέρεις ποτέ να με καταλάβεις αλλά ούτε και να μου δώσεις αυτά που θέλω.

Δεν θα μπορείς να με δέσεις με σχοινιά, δεν θα μπορείς να με πείσεις να σκέφτομαι μόνο εσένα.

Δεν μπορείς να με δαμάσεις.

Κανένας δεν το έχει καταφέρει και δεν πρόκειται να το αλλάξεις ούτε κι εσύ.

Χρειάζεται πολλή αγάπη, σημασία και απόλυτη προσοχή για να το πετύχεις. Και δεν θα αντέξεις. Θα εξαντληθεί η υπομονή σου.

Είμαι δύσκολη περίπτωση και όσο και να το προσπαθήσεις, όσο και να νομίζεις ότι μπορείς, σε προειδοποιώ ότι χάνεις τον πολύτιμο χρόνο σου.

Μια φορά αγαπάω και είναι υπεραρκετό. Μια φορά και δεν υπάρχει δεύτερη.

Άσε με στα θέλω τα δικά μου. Στα πάνω και στα κάτω μου. Να μεγαλώνω με τις θεωρίες, τις σκέψεις μου. Να βλέπω τον κόσμο από το συννεφάκι μου.

Αν δεν φύγεις από μόνος σου, θα βρω τον τρόπο να σε διώξω. Να σε κάνω να ξενερώσεις. Στο εγγυώμαι ότι ξέρω πως και ας φανώ εγώ η ξενέρωτη ή η ανασφαλής.

Για να σου δοθώ στον απόλυτο βαθμό, πρέπει να κερδίσεις το μυαλό μου. Να μπορείς να το χειριστείς. Και δεν πρόκειται ποτέ να στο επιτρέψω. Γιατί δεν το θέλω. Γιατί σε πρόλαβαν. Γιατί ανήκει πρώτα σε μένα και μετά κάπου αλλού, σε εκείνον.

Σκέψου το και φύγε από μένα. Φύγε πριν πληγωθείς. Αν θέλω να δεθώ και εσύ δεν είσαι έτοιμος; Αν θέλω να παραδοθώ και εσύ δεν το αντέξεις…; Για αυτό άστο καλύτερα. Πήγαινε εκεί που ξέρεις, στα απλά. Να δώσεις και να πάρεις αυτά που μπορείς να αντέξεις.

Πηγή