Έρωτα σε έλεγα μα έγινες μίσος.
Της Νικόλ Παπαδοπούλου.
Τελικά, υπάρχει όντως ο Έρωτας ή είναι μονάχα μια ακόμα ψευδαίσθηση του μυαλού;
Μήπως, εμείς οι άνθρωποι δεν μπορούμε να ερωτευτούμε;
Άραγε, η έπαρση που μας διακατέχει να είναι ανώτερη από την δύναμη της καρδιάς μας; Δεν υπάρχουν λόγια πλέον.
Καμία λέξη δεν μπορεί να ερμηνεύσει τα συναισθήματα που πάλλονται διαρκώς μέσα μου. Και καμία πληγή δεν θα κλείσει τόσο εύκολα και ανώδυνα, αδιάφορα και ανελέητα χωρίς το κλειδί του πραγματικού διαδόχου.
Αυτό λοιπόν, συμβαίνει και στην περίπτωσή μας. Μπορεί ο πόνος να αρχίζει να φεύγει σιγά σιγά αλλά το μίσος δυστυχώς έρχεται να πάρει την θέση του. Γιατί φτάσαμε εδώ; Πώς γίνεται να σε αγαπούσα τόσο και τώρα να νιώθω τόσο άδεια που σε ερωτεύτηκα;
Μάλλον θα χάθηκε εκείνη η πλευρά σου. Φοβήθηκε και κρύφτηκε βαθιά μέσα σου. Και εσύ ο έξυπνος αντί να την κρατάς, τη θάβεις όλο και περισσότερο.
Και από έμενα τώρα, τι ζητάς; Τίποτα δεν θα έπρεπε. Διότι, η συμπεριφορά σου, αυτή η τόση αδιάφορη, άχρωμη, επιθετική ακόμα και πολλές φορές γεμάτη θυμό ήταν για κάποιον ανεξήγητο λόγο. Ναι, καλέ μου.
Εξαιτίας αυτής στάσης σου με οδήγησες να λυπάμαι που έδωσα αξία σε ένα τιποτένιο άνθρωπο σαν και εσένα. Έναν άντρα που το μόνο που κάνει είναι να μεταχειρίζεται την ψυχή σαν κάτι ανούσιο. Άραγε, καθόλου δεν κατάλαβες; Δεν είδες ποτέ στα μάτια μου αυτό που με τις λέξεις δεν μπορούσα να σου πω; Κα ούτε μου μιλάς πια. Προτιμάς την σιωπή. Αυτή την αθόρυβη αυταπάρνηση να με κοιτάξεις στα μάτια και να μου μιλήσεις. Μόνο κόλπα κάνεις. Δυστυχώς για σένα όμως, δεν θα είμαι ένα ακόμα άθυρμά σου. ΣΕ ΜΙΣΩ. Βαριά λέξη και το ξέρω. Σε μισώ για το χρόνο που έχασα για να σκέφτομαι εσένα.
Για την αγάπη που έδωσα και δεν πήρα τίποτα το ίδιο ή κάτι παραπάνω.
Και θυμώνω. Με τον εαυτό μου κυρίως. Που πάλεψα για κάτι που δεν είχε καμία ελπίδα.
Για μια θέση λίγη για μένα. Σε μισώ λοιπόν, που πιστεύεις πως είμαι απλά ένας αριθμός.
Και όμως είμαι και λέξη. Μια λέξη που για κάποιον άλλον είμαι ο κόσμος όλος.
Μας λυπάμαι που φτάσαμε ως εδώ. Δεν ήθελα τέτοιο τέλος…
Να είσαι καλά….Αλλά μείνε μακριά μου…
Μπορείτε να διαβάσετε την άλλη όψη του νομίσματος στο κείμενο της Ιωάννας Ζωσιμά.