Ο χορός «ζωής» σε άτομα με αναπηρία απο 93χρονη μπαλαρίνα.

«Δεν υπάρχει μεγάλο ταλέντο χωρίς μεγάλη δύναμη θέλησης» κι αυτό το αποδεικνύει η 93χρονη μπαλαρίνα, Μαρία Φόξ από την Αργεντινή.

Η Μαρία Φόξ, είναι χορεύτρια και χοροθεραπεύτρια. Πιστεύει έντονα πως ο κάθε άνθρωπος μπορεί να ξεπεράσει τα όριά του με όποιες δυσκολίες αντιμετωπίζει.

Ένα παλιό κτίριο παρισινού τύπου στο Μπουένος Άιρες, είναι ο χώρος όπου πολλά άτομα με ανπηρια (ειδικές ικανότητες χορεύουν ) το «χορό της ζωής». Η εν λόγω μπαλαρίνα, χρησιμοποιεί το δικό της γνωμικό σε όλους που προσπαθούν να αμφισβητήσουν τις ικανότητές τους: «Εφόσον μπορείτε να κινήστε, να σύρεστε, χρειάζεστε ένα κίνητρο. Κι εγώ είμαι εδώ για να το δώσω, και το δίνω».

Γεννημένη το 1922, η Μαρία Φόξ αφιέρωσε την ζωή της δωρίζοντας το χορό «ζωής» σε πολλούς ανθρώπους. Πίσω της, έχει μια λαμπερή καριέρα καθώς αποτέλεσε την πρώτη μπαλαρίνα για την όπερα «Colón» του Μπουένος Άιρες.

Οι μαθητές της, αποτελούνται από τυφλά και κωφά άτομα, έφηβους με σύνδρομο down καθώς κι άτομα που πάσχουν από χρόνιο άγχος.

Ο χορός της «ζωής» όπως όλοι τον αποκαλούν, θεωρείται από το 1990 ως η μέθοδος Φοξ και διδάσκεται και σε άλλες χώρες της Ευρώπης κυρίως στην Ιταλία.

Χωρίς αμφιβολία, η Μαρία Φοξ έχει μεγαλείο ψυχής και το έργο της θα μείνει για πάντα στην ιστορία. Μάλιστα, ο Ιταλός σκηνοθέτης Ιβάν Γκέργκολετ, σκηνοθέτησε ντοκιμαντέρ 73 λεπτών με τίτλο «Χορεύοντας με την Μαρία».

Το εν λόγω ντοκιμαντέρ, είναι ο καθρέφτης της όλης δουλειάς που η πρίμα μπαλαρίνα ενεργεί τόσα χρόνια. Αξιοσημείωτο είναι βραβείο «Nastri d’Argento» που κέρδισε στο φεστιβάλ ταινιών της Βενετίας.

Όπως η ίδια αναφέρει, «Η μουσική είναι σαν μια κλωστή. Μερικές φορές σπάει, μερικές φορές συνεχίζει. Δεν έχει βαθμούς όπως Α’ και Γ’. Είναι μια κίνηση στο χορό που δημιουργεί σχέδια, όπως ο καθένας τα καταλαβαίνει. Για να γίνει ένας καλύτερος άνθρωπος. Αυτό είναι το σημαντικότερο απ’ όλα».

Πηγή: Τime.com

www.sigmalive.com