Μου αρκεί να ξέρω πως υπήρξα το απόλυτό σου!!
Δες πως μπλέξαμε. Ούτε επιτρέπουμε να ρουτινιάσουμε, ούτε καν να βαρεθούμε ο ένας τον άλλο.
Όλα απόλυτα.
Δες πώς με κατάντησες. Δεν πώς κατάντησες κι εσύ. Να με παρακολουθείς από μακριά, σε σένα που ανήκω ολοκληρωτικά.
Να μην μπορείς να με αντιμετωπίσεις, να μην νιώθεις τη δύναμη να σταθείς μπροστά μου. Να μην τολμάς να απαιτήσεις τα πάντα από εμένα απόλυτα και κτητικά.
Φτιάχτηκα για σένα.
Θα τα ακούσω όλα χωρίς να βγάλω άχνα. Θα παραδεχτώ το λάθος μου. Θα σκουπίσω τα δάκρυα σου και θα διώξω μακριά τους δαίμονες σου.
Σε νοιάζομαι τόσο. Σε νοιάζομαι με τη στοργή που δείχνει μια μητέρα και με το πάθος και το ενδιαφέρον που βγαίνει από μια γυναίκα ερωτευμένη.
Αναρωτιέμαι… Κατάλαβες στα αλήθεια πόσο έντονα είναι τα αισθήματα μου για σένα; Μπορείς να αντιληφθείς πόσο δυνατά είναι;
Δεν με πληγώνει το ότι καρφάκι δεν σου καίγεται για μένα.
Δεν με πληγώνει που διαλέγεις άλλο δρόμο.
Μου αρκεί που ξέρω πόσο μπορείς να με επηρεάσεις, να με αναστατώσεις. Μου αρκεί που ξέρω ότι σε αγάπησα ολοκληρωτικά, ότι φτιάχτηκα για σένα.
Εγώ το παραδέχομαι… Εσύ;