Κι αφού με πρόδωσες, άκου τώρα τι θέλω να ξέρεις για μένα!
Είναι αναπόφευκτο για όλους μας να αισθανθούμε προδομένοι σε κάποιο σημείο της ζωής μας. Θα μπορούσε να είναι ο πρώην σας που σας απάτησε ή ένας φίλος σας που έκανε βούκινο το μυστικό σας σε όλο τον κόσμο. Μπορεί να είναι επίσης κάποιος που εμπιστευτήκατε και σας κακοποίησε. Η προδοσία έχει διάφορες μορφές και παρόλο που είναι σχετική για τον καθένα, όλοι την έχουμε αισθανθεί. Δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα να επεξεργαστεί κανείς, αλλά αξίζει τον κόπο. Παρακάτω θα μάθετε όλα όσα θέλουμε εμείς οι προδομένοι να γνωρίζετε.
Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τι κάνατε.
Δεν θα ξεχάσουμε ούτε σε χίλια χρόνια και αν ξεπεράσετε τα όρια το μυαλό μας θα ανατρέξει κατευθείαν σε αυτά που μας κάνατε στο παρελθόν. Αυτό είναι ανθρώπινο. Μπορούμε να τα αφήσουμε όλα πίσω μας αλλά μη νομίζετε πως θα τα ξεχάσουμε κιόλας. Μπορεί να σας συγχωρήσουμε όμως αυτό δεν αλλάζει τα γεγονότα. Επομένως, μη μπερδευτείτε και περάσετε τη συγχώρεση για αφέλεια.
Θα υπάρχει πάντα μέσα μας μια αμφιβολία για το αν είστε ειλικρινείς.
Όπως λέει το ρητό: «Αν σε εμπιστευτώ και με προδώσεις μια φορά, είναι λάθος σου. Αν το κάνεις και δεύτερη, είναι δικό μου λάθος.» Θα αναμένουμε να κάνετε το ίδιο πράγμα μακροπρόθεσμα, παρότι μπορεί να σας δώσαμε μια ακόμα ευκαιρία. Αυτή είναι μια επιφυλακτική δεύτερη ευκαιρία και πρέπει να προσπαθείτε συνεχώς να αποδείξετε ότι την αξίζετε.
Τα πράγματα δεν θα είναι ποτέ ξανά ίδια.
Όταν ένα κόσμημά σας, όπως μια αλυσίδα, σπάσει, πηγαίνετε στον κοσμηματοπώλη για να το επιδιορθώσει. Μπορεί να φαίνεται σαν καινούριο, αλλά η αξία του πέφτει γιατί δεν πρόκειται για το αυθεντικό κόσμημα πια. Το ίδιο συμβαίνει και με τις καρδιές μας. Και μόνο η σκέψη του τι συνέβη στο παρελθόν, επαναφέρει τα συναισθήματα που είχαμε αρχικά και εκτός κι αν μάθουμε να τα διαχειριζόμαστε – πράγμα που δεν είναι δεδομένο, θα είναι πάντα μέσα μας.
Είστε το πάθημα που έγινε μάθημα.
Οτιδήποτε μας κάνατε, μας άνοιξε τα μάτια: τώρα ξέρουμε ποιοι είστε πραγματικά και τι είστε ικανοί να κάνετε. Τώρα πλέον πιστεύουμε ότι είστε ικανοί να κάνετε ακόμα χειρότερα και πιστέψτε μας όταν λέμε ότι είστε υπό στενή παρακολούθηση καθώς οτιδήποτε κι αν πράξετε δεν θα περάσει απαρατήρητο. Και μη μας λέτε πως είναι όλα στο μυαλό μας γιατί πολύ απλά δεν μπορείτε να πάρετε πίσω ό,τι κάνατε και ως γνωστόν, μετά την εμπειρία έρχεται η σοφία.
ΠΟΝΑΕΙ!
Όσες απολογίες κι αν γράψετε, όσα μηνύματα κι αν στείλετε, όσα τραγούδια κι αν μας παίξετε, πονάει ακόμα. Μην περιμένετε να σας χαμογελάσουμε αμέσως μετά και να προσποιηθούμε ότι δεν συνέβη ποτέ. Είμαστε άνθρωποι και αντιμετωπίζουμε τις συνέπειες των επιθέσεών σας. Μπορούμε να επουλώσουμε τις πληγές μας αλλά μην αναμένετε αυτό να συμβεί με τους δικούς σας όρους. Ούτε τα κουτιά με το παγωτό, ούτε οι φωνές, ούτε τα βάζα στον τοίχο θα σταματήσουν τον πόνο. Αν πραγματικά σημαίνατε κάτι για μας, θα πονάει πάντα.
Το θέμα είναι πως γνωρίζουμε ότι η ζωή συνεχίζεται και μετά την προδοσία και πως στο τέλος θα καταφέρουμε να την προσπεράσουμε – αλλά αυτό θα γίνει με μικρά βήματα. Δεν γίνεται απλώς να σηκωθούμε ξανά μετά από όσα συνέβησαν και να μην αισθανόμαστε τίποτα για αυτά. Έχουμε τον τρόπο μας να τα ξεπεράσουμε αλλά έχουμε κάθε δικαίωμα να αισθανόμαστε προδομένοι για κάποιο διάστημα. Η μοναδική μακροπρόθεσμη συνέπεια είναι πως μέχρι να μας αποδείξετε το αντίθετο, θα είστε πάντοτε εκείνοι που μας μαχαίρωσαν πισώπλατα.
Μετάφραση/επιμέλεια : Σοφία Ισμήνη