Είστε μαζί καιρό τώρα. Τόσο, που πια δεν ξέρεις αν μένεις μαζί του από αγάπη ή από συνήθεια.
Μετά τα δύο αυτά χρόνια η ερωτική χημεία συνήθως εξατμίζεται ή, σπανιότερα, μεταλλάσσεται στην πιο δυνατή μορφή αγάπης που μπορείς να νιώσεις. Για έναν παράξενο λόγο οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουμε να πιστεύουμε πάντα πως μας συμβαίνει το δεύτερο· ακόμη κι όταν όλα ουρλιάζουν πως από την ερωτική χημεία δεν έχει απομείνει ούτε σταγόνα στους δοκιμαστικούς σωλήνες.
Συνήθεια είναι

Μπορεί ένας μεγάλος έρωτας να μετατραπεί σε ακόμη μεγαλύτερη αγάπη; Μπορεί. Όχι όμως πάντα. Κι αυτό το «όχι πάντα» πρέπει και να το αποδεχτείς και να το εμπεδώσεις, για να γλιτώσεις χρόνο, κόπο και δάκρυα. Κι όσο πιο γρήγορα δράσεις, τόσο το καλύτερο.
Μετά από λίγο χρόνο αρχίζετε συνήθως να αισθάνεστε πως κάτι σας λείπει. Κάτι σας ενοχλεί. Όσα σας διασκέδαζαν στη σχέση σας είχαν αρχίσει να σας φαίνονται βαρετά, όσα σας ενοχλούσαν είχαν γίνει αφόρητα και κάθε φορά σκέφτεστε πως ίσως είχε έρθει η ώρα του αποχαιρετισμού. Όμως ένα φτερούγισμα τρυφερότητας σας κάνει να σκέφτεστε πως απλώς έχει περάσει ο πρώτος ενθουσιασμός και δεν πρέπει να είστε άπληστη.
Η δύναμη της συνήθειας είναι πολύ μεγάλη, ικανή να σας κάνει να μπερδεύεις τα αισθήματα σου. Νομίζεις πως ότι κάνεις είναι το σωστό και το φυσιολογικό. Εδώ όμως μιλάμε για συναισθήματα και ανθρώπινες σχέσεις. Το να μη περνάς καλά αλλά παρόλα αυτά να συνεχίζεις. Δεν σε τιμά σαν άνθρωπο. Χάνεις την αυτοεκτίμηση σου, δεν προσπαθείς για καμία αλλαγή μεταξύ σας. Χάνεις το ενδιαφέρον σου γενικότερα και τη διάθεση σου.
Σκέψου πολύ καλά μέσα σου τι πραγματικά νιώθεις για αυτόν αν λοιπόν διαπιστώσεις ότι το μόνο που πλέον σας κρατάει μαζί είναι οι όμορφες αναμνήσεις που ζήσατε κάποτε και τίποτε άλλο, τότε ήρθε η ώρα να προχωρήσει ο καθένας σας το δικό του δρόμο. Μην στερείς από τον εαυτό σου, ούτε από τον άλλο την ευκαιρία να βρει αυτό που πραγματικά του αξίζει.
Αγάπη είναι
Πότε όμως καταλαβαίνουμε ότι πραγματικά αγαπάμε κάποιον;
Όταν, ενώ δεν τον χρειάζεστε, δεν μπορείς χωρίς εκείνον.