Γιατί οι καλοί άνθρωποι συχνά "την πατάνε" στη ζωή τους.
Ποιός είναι καλός και τι είναι καλοσύνη; Και πότε η καλοσύνη καταπατάτε και γίνεται εκμετάλλευση, κοροϊδία;
Γράφει ο Ψυχολόγος, Γιάννης Ξηντάρας
Ποιος ευθύνεται για ...κάτι τέτοιο; Φταίνε πάντα οι άλλοι, οι 'αχάριστοι', που χωρίς μέτρο και χωρίς αιδώ καταπατούν ή ευθύνεται και ο εκάστοτε 'καλός' που επιτρέπει κάτι τέτοιο να γίνεται; Και γιατί κάποιος είναι τόσο 'καλός';
Τι γίνεται όμως όταν μας 'πατάνε τον κάλο'; Τι γίνεται όμως όταν κάποιος ή κάποιοι άλλοι άλλοτε πονηρά κι άλλοτε ξεδιάντροπα ζητάνε όλο και περισσότερα και δεν υποχωρούν αν δεν τα πάρουν τελικά όλα; Μήπως τότε είναι καλοσύνη η υποχώρηση του καλού ή μήπως είναι οι ενοχές (μπροστά στην ιδεοληψία του κακού); Μήπως είναι έλλειψη αυτοπεποίθησης να ορθώσει το ανάστημά του (ο εκάστοτε καλός) και να πει 'ως εδώ'!
