Έβγαλα τον έρωτά μου από τις αναμνήσεις μας.
Εδώ και καιρό κάνω όνειρα μόνη μου, χωρίς την παρουσία σου. Δεν μπορώ να βασιστώ σε εμάς.
Η ανασφάλειά σου σκότωσε τη σχέση μας. Συνεχώς ήθελες επιβεβαίωση. Ήθελες να είσαι το επίκεντρο όπου και εάν πηγαίναμε. Μιλούσες μόνο για τα προβλήματα σου και για τον εαυτό σου. Αδιαφορούσες για τις ανάγκες μου και τα θέλω μου.
Τα ανασφαλή σου χέρια με κούρασαν και εξαντλήσαν τα ψυχικά μου αποθέματα. Δεν έχω ούτε όνειρα ούτε προσδοκίες για εμάς πια Δεν μπορώ να σου προσφέρω ούτε μία σταγόνα του εαυτού μου μαζί σου. Αδυνατώ να σου δώσω χαρά, πόνο και κουράγιο στις παράλογες απαιτήσεις σου. Το μόνο που μου έμεινε είναι η απάθεια μου. Η ανασφάλεια σου σκότωσε όσα είχα μέσα μου για σένα.
Δεν έχω συναισθήματα για εμάς.
Μου τελείωσαν οι συναισθηματισμοί, τα κλάματα και οι κραυγές. Σταμάτησα να επιζητώ τα φιλιά σου και την αγκαλιά σου. Δεν έχουν καμία επίδραση πάνω μου και μέσα μου. Δεν μου λείπει η συντροφιά σου και η σιωπή είναι η μοναδική μας επικοινωνία πια. Δεν έχω συναισθήματα ούτε μπορώ να φέρω πίσω αυτά που αισθανόμουν για σένα.
Χάθηκαν οι μνήμες μου και όλες όσες είχαν το όνομα σου πάνω τους.
Σκόρπισαν και εξαφανίστηκαν από τη ζωή μου χωρίς να έχω την ανάγκη να τις αναζητήσω πια. Το παρελθόν μας έχει σβηστεί από τη μνήμη μου. Ο σταθμός του ερωτά μας έχει σταματήσει να παίζει τη μελωδία του εδώ και καιρό. Ξέχασα όλα όσα σε θυμίζουν. Έβγαλα τον έρωτά μας από τις αναμνήσεις μας. Το μόνο που μου έμεινε είναι μια πικρία για εμάς και για τη σχέση μας.
Η καρδιά μου, μου λέει ότι πρέπει να μας αφήσω. Ο χωρισμός μας αποτελεί τη μοναδική μας λύση. Μια λύση που θα μας λυτρώσει από τα δεσμά μας. Έβλεπα τις σκιές που υπήρχαν στη σχέση μας και εθελοτυφλούσα. Δεν ήθελα να δω το βάρος τους. Το έδιωχνα από τη μνήμη μου και έτσι πίστευα ότι τις εξαφάνιζα κάνοντας το ένα λάθος μετά το άλλο.
Αλλά τώρα κατάλαβα το ρόλο που είχαν αυτές οι σκιές στη ζωή μου. Κουβαλούσαν το θυμό μου και τις τύψεις μου. Και κάθε φορά που έκανα λάθη έμπαιναν στη ζωή μου για να δώσουν φωνή στις σκέψεις μου αλλά εγώ τις παρέβλεπα. Μέχρι που έφτασα στο σημείο να μην μπορώ να τις αγνοώ πια. Είχαν μπει στη ζωή μου και έφεραν στη επιφάνεια τις κρυφές μου επιθυμίες.
Τώρα αρχίζω και βλέπω καθαρά τις ρωγμές που σφράγισαν τη λήξη του έρωτα μας. Οι ρωγμές αυτές, με άλλαξαν και μου έδωσαν άλλα μάτια.
Άλλαξα βλέπεις και σταμάτησα να πληρώνω τις ανασφάλειες σου.
Κουράστηκα τις φωνές σου και τις υστερίες σου. Κουράστηκα να είμαι η σκιά σου. Εσύ συνεχώς μου ζητούσες πράγματα και εγώ έτρεχα από πίσω σου για να ικανοποιήσω τις ανάγκες σου. Πάντα ήθελες να γίνεται το δικό σου αδιαφορώντας για τις ανάγκες μου. Το εγώ σου και τον εαυτό σου τον αγαπούσες πολύ περισσότερο από εμένα. Για αυτόν είχες πάντα χρόνο και όρεξη για να τον ευχαριστήσεις. Ήταν ψέμα που πίστευα σε εμάς και στη αγάπη μας.
Δεν μπορώ να δίνομαι και να σκορπίζομαι στην εύθραυστη αγκαλιά σου. Δεν με χωράει πια. Θέλω στέρεες βάσεις. Θέλω σταθερά μάτια και χέρια. Χρειάζομαι μια αγκαλιά μόνο για εμένα.
Χρειάζομαι έναν άνθρωπο που θα προσέχει τις αλλαγές στο πρόσωπο μου και στα συναισθήματά μου.
Θέλω έναν άνθρωπο που να φτιάχνει το δρόμο των ονείρων μας χωρίς να αποκλίνει από τη πορεία του. Δεν με ενδιαφέρουν οι τέλειοι άνθρωποι αλλά εκείνοι οι άνθρωποι που θα δώσουν ρυθμό και ζωντάνια στη καθημερινότητα μου.
Δεν ξέρω εάν ποτέ τους συναντήσω στο δρόμο μου αλλά τώρα πια ξερώ τι θέλω.