Πόσο «ποτέ» χωράει σε ένα «πάντα»;
Ποτέ και πάντα… δύο λέξεις αλληλένδετες, αλληλοεξαρτώμενες. Δυο λέξεις που μοιάζουν αντίθετες μα έχουν κοινό παρονομαστή. Το ποτέ γίνεται πάντα και το πάντα ποτέ.
Της Μαρίας Χαρίτου.
Το ποτέ γίνεται πάντα και το πάντα γίνεται ποτέ.
«Ποτέ δε θα σε αφήσω», υπόσχεται ο ένας σύντροφος στον άλλο, μα πάντα χωρίζουν.
«θα σε αγαπώ για πάντα», μια άλλη χιλιοειπωμένη υπόσχεση που καταρρίπτεται παταγωδώς, αφού ο ένας απ τους δύο παύει να αισθάνεται έτσι, και προχωράει τη ζωή του, αφήνοντας τον άλλο στο ποτέ.
Η ζωή με έχει κάνει να διαγράψω αυτές τις δύο λέξεις από το λεξιλόγιό μου. Είναι λέξεις με πολύ μεγάλη βαρύτητα και επίσης, προκαλούν μεγάλα μπερδέματα. Έτσι, βρήκα μια μέση λύση. Να χρησιμοποιώ μια φρασούλα, που μεταφράζεται με όποιο απ τα δύο νόημα, θέλω να της δώσω, μένοντας τουλάχιστον ειλικρινής. Αυτή η φράση είναι το:
« όσο πιο πολύ μπορώ»
Για όσο πιο πολύ μπορώ θα σε αγαπώ, (αντί να πω για πάντα)!
Για όσο πιο πολύ μπορώ θα είμαι μαζί σου, (αντί να πω ποτέ (δε θα σε αφήσω)).
Μπορεί να λες, «Δε θα σε ξεχάσω ποτέ» και να πιστεύεις πραγματικά πως ο άνθρωπος αυτός θα μείνει για πάντα μέσα σου, μα επειδή τίποτα δε κρατάει για πάντα, σε λίγο καιρό θα τον έχεις ξεχάσει. Οι αναμνήσεις σου όμως μαζί του, θα μείνουν για πάντα μέσα σου, γιατί είναι εκείνες που ενώνουν δύο ανθρώπους σαν ομφάλιος λώρος . Έτσι, ποτέ δε θα ξεχάσεις εκείνο τον άνθρωπο που μαζί τις δημιουργήσατε.
Είδες λοιπόν που οι δυο αυτές λέξεις προκαλούν μπερδέματα; Δυο αθώες λεξούλες μπορεί να είναι η αιτία ενός κακού χαρακτηρισμού προς το πρόσωπό σου. Εκείνο όμως που κανείς δε μπορεί να καταλάβει, είναι ότι ποτέ, τίποτα, δε κρατά για πάντα, γιατί δε μπορεί κανείς να οριοθετήσει το που ξεκινά και το που τελειώνει το νόημα αυτών των δυο λέξεων.
Γιατί ποτέ δε θα μάθουμε το πόσο κρατάει το «για πάντα» και για πάντα, θα γεννιούνται ερωτήματα που δε πρόκειται να απαντηθούν ποτέ.