Ερωτευμένοι ή εγκλωβισμένοι.

Πολλές φορές αναρωτιόμαστε αν έχουμε επιλέξει τον σωστό άνθρωπο για εμάς ή αν η συνήθεια είναι αυτή που μας κρατάει στη σχέση. Θα ήταν όλα πολύ απλά αν λειτουργούσαμε χωρίς διλήμματα. Το συναίσθημα έχει τον πρώτο λόγο σε μία σχέση. 

Μήπως έρχεται κάποια στιγμή που η λογική πρέπει να πάρει την θέση του; Ερωτευμένοι ή εγκλωβισμένοι μέσα σε μία σχέση; Θα μπορούσαμε ίσως και αυτά να τα ζυγίσουμε θέτοντας αρχικά κάποιους κανόνες στον ίδιο μας τον εαυτό. Δεν είναι καθόλου δύσκολο να ερωτευτούμε και να εγκλωβιστούμε ταυτόχρονα. 

Φαίνεται αρχικά να είναι η μία άκρη της σχέσης και η άλλη, αλλά αν το δούμε λίγο πιο καθαρά θα αντιληφθούμε πως πολύ συχνά το ένα ακολουθεί το άλλο. Έρωτας και εγκλωβισμός λέξεις αλληλένδετες;

Ερωτευμένοι

Τον πρώτο καιρό μιας σχέσης, τις περισσότερες φορές, δεν αναρωτιόμαστε καν αν είμαστε ερωτευμένοι, το θεωρούμε δεδομένο και το νιώθουμε. Κυριαρχεί το συναίσθημα χωρίς να μετράμε και να ζυγίζουμε τίποτα, νιώθουμε ευτυχισμένοι και είναι αρκετό. Ο συμβιβασμός είναι συνήθως η λέξη που δεν χρησιμοποιούμε κι όμως ξέρουμε ότι την κάνουμε πράξη. Πόσες φορές κάναμε στην αρχή μιας σχέσης πράγματα που δεν μας αντιπροσώπευαν; Το πόσο καιρό θα παραμείνουμε ερωτευμένοι μέσα στην σχέση είναι σχετικό. Πολλοί μιλάνε για αμοιβαίες υποχωρήσεις, όμως παν μέτρον άριστον. Ίσως αν συμβιβαζόμασταν λιγότερο και οι υποχωρήσεις γινόντουσαν κατόπιν συζήτησης, τότε θα γνωρίζαμε καλύτερα και πιο εύκολα τον άνθρωπό μας και τον εαυτό μας. Είναι δύσκολο να παραμείνουμε ερωτευμένοι για πάντα; Μάλλον όχι! Ας μην αφήσουμε τον έρωτα να γίνει ένα καταπιεστικό συναίσθημα, ας αφήσουμε την μαγεία του να μας συνεπάρει αναπνέοντας μέσα από αυτόν. Συνηθίζεται οι άνθρωποι μέσα στις σχέσεις να καταπιέζουν ο ένας τον άλλον ακόμα και τον ίδιο τους τον εαυτό. Έτσι χάνεται το νόημα. Ας καταλάβουμε πως είμαστε δυο άνθρωποι με κοινό δρόμο αλλά τόσο διαφορετικοί. Η λύση είναι να αγαπήσουμε την διαφορετικότητα του άλλου.

Εγκλωβισμένοι

Μία τρίχα χωρίζει τις έννοιες ερωτευμένοι και εγκλωβισμένοι. Με τον χρόνο χανόμαστε μέσα σεσχέσεις και ξεχνάμε τι πραγματικά είχαμε ανάγκη. Οι περισσότεροι στην πορεία της ζωής τους βρίσκονται σε μία κατάσταση κατά την οποία αναρωτιούνται πώς η σχέση τους κατέληξε έτσι και πώς εγκλωβίστηκαν μέσα σ’αυτήν. Είναι πάρα πολύ εύκολο με την πάροδο του χρόνου να διαπιστώσουμε πως τίποτα δεν είναι ίδιο με τον άνθρωπο που επιλέξαμε να μοιραστούμε την ζωή μας. Η ατομική μας ελευθερία είναι αναφαίρετο δικαίωμα όλων κι όμως τόσο δύσκολο να το διατηρήσουμε όταν κάνουμε ένα δεσμό. Έχουμε μέσα στην αρχική παράνοια του έρωτα την τάση να κρύβουμε από τον άλλον στοιχεία του εαυτού μας που ίσως και να μην άρεσαν πολύ. Το λάθος δεν είναι ότι τα κρύβουμε, αλλά ότι συνειδητοποιούμε πως δεν μπορούμε να τα αποχωριστούμε. Κάπως έτσι νιώθουμε ξαφνικά εγκλωβισμένοι ρίχνοντας στον άλλον το βάρος της δικής μας επιλογής. Μήπως αυτά που κρύβουμε από τον άνθρωπο που μόλις γνωρίσαμε θα ήταν πιο φρόνιμο να είναι αυτά τα στοιχεία που θέλουμε κι εμείς να πετάξουμε από πάνω μας;

Ας μην μπερδεύουμε αντίθετα συναισθήματα μεταξύ τους σαν να είναι το ένα απαραίτητη συνέχεια του άλλου. Όταν καταλάβουμε πως έχουμε εγκλωβιστεί σε μία σχέση που οι ίδιοι είχαμε επιλέξει, πριν την διακόψουμε, ας θυμηθούμε τον λόγο που το είχαμε κάνει. Ίσως ένας αδύναμος και επιρρεπής χαρακτήρας να είναι εύκολος στόχος προς εκμετάλλευση, αυτά όμως σίγουρα δεν χωράνε μέσα σε μία υγιή σχέση. Ας σεβαστούμε τα όρια και τα δικαιώματα του άλλου, ώστε να μπορούμε να βάλουμε και τα δικά μας διεκδικώντας τα δικαιώματα μας μέσα στην σχέση.

Ο έρωτας δες οδηγεί στον εγκλωβισμό, ο εγωισμός και η κτητικότητα το κάνουν.

dynamikhgynaika