Εκείνα τα μοναδικά φιλαράκια που μας ανέχονται και μας αγαπάνε.

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου

Όλοι έχουμε ζήσει μία στιγμή που είμαστε με την παρέα χαλαρά και ξαφνικά μέσα στην ησυχία της νύχτας τα γέλια 15 ατόμων ξυπνάνε όλη τη γειτονιά. Είναι αυτό το γέλιο που δεν μπορείς να πάρεις ανάσα που χτυπάς τα χέρια σου σαν μία μικρή φώκια και κουνάς το κεφάλι σου καλύτερα και από τραγουδιστή metal συγκροτήματος. Ανεκτίμητες στιγμές αυτές της παρέας. Αυτό το γέλιο που κάνεις μόνο με μία συγκεκριμένη παρέα αυτό που νομίζεις ότι κλείνει ο αεραγωγός σου και θα πεθάνεις από ασφυξία και που -συνήθως μετά από ένα τέταρτο γέλιου- νομίζεις ότι έτρεξες σε μαραθώνιο.

Οι καλύτερες στιγμές είναι αυτές με την παρέα, αυτή τη μία και μοναδική παρέα που σου επιτρέπει να είσαι ο εαυτός σου και που και εσύ δεν ντρέπεσαι να ξεδιπλώσεις όποιο περίεργο ταλέντο κρατάς κρυφό από τον υπόλοιπο κόσμο. Η παρέα αυτή που όπου κι αν πάτε το πιο πιθανό είναι να γίνεται ρεζίλι καθώς έχετε όλοι τόση τρέλα που όταν βρίσκεστε βγαίνει σαν χείμαρρος από μέσα σας. Τόσο γέλιο. Τόσες ασύγκριτες στιγμές που μπορεί να ήσασταν μόνο με μία μπύρα στο χέρι σε κάποια παραλία, σε ένα πάρκο ή σε κάποια πλατεία και να περάσατε καλύτερα από ότι σε οποιοδήποτε μαγαζί κι αν είχατε πάει.

Να βρεις φίλους με τις ίδιες ψυχολογικές διαταραχές με εσένα δεν λένε; Αξία ανεκτίμητη λένε. Και έχουν απόλυτο δίκιο. Αν δεν έχεις τέτοιους φίλους έχεις στερηθεί το πολυτιμότερο αγαθό. Ποια χρήματα και ποια πλούτη. Φίλοι. Από το καλό είδος όμως, από το είδος που θα είναι εκεί σε όποια φάση κι αν περνάς. Από την πιο τρελή και ανεξέλεγκτη μέχρι την πιο καταθλιπτική και μίζερη -που μάλλον δεν θα μείνει και για πολύ έτσι με τέτοιους φίλους. Φίλους που θα έρθουν από το πουθενά σπίτι σου επειδή “δεν σε άκουσαν καλά στο τηλέφωνο”, και θα έρθουν με ό,τι σου αρέσει φορτωμένοι για να σου κάνουν την μέρα σου λίγο πιο όμορφη.

Φίλους που διοργανώνουν πάρτι έκπληξη στα γενέθλια σου και από τον ενθουσιασμό τους δεν μπορούν να στο κρατήσουν κρυφό. Αξία ανεκτίμητη οι φίλοι. Ή μάλλον αξία ανεκτίμητη οι ΚΑΛΟΙ φίλοι. Οι φίλοι που δεν σκέφτονται συμφέροντα, που δεν κρύβουν ανεξήγητες ζήλιες. Αυτοί που θα χαρούν με την χαρά σου και θα κλάψουν σαν μικρά παιδιά στη στεναχώρια σου. Αυτοί που θα πονέσουν περισσότερο από εσένα όταν είσαι στεναχωρημένος, όταν απλά δεν σε βλέπουν καλά.

Οι φίλοι που η αγκαλιά τους είναι το καλύτερο φάρμακο για όλα τα προβλήματα σου, και που με μια τους λέξη μπορούν να σε κάνουν να γελάς σαν να μην υπάρχει αύριο. Που ένα σου χαμόγελο “φωτίζει τον κόσμο τους”, όπως συνηθίζει να λέει ένας φίλος. Αυτούς τους φίλους που σε έχουν δει στα χειρότερα σου και συνεχίζουν να σε αγαπούν, ακόμα κι αν άθελα σου έχεις ξεσπάσει πάνω τους άπειρες φορές. Είναι οι ίδιοι που σε μαζεύουν όταν μεθάς -ενώ και οι ίδιοι μεθυσμένοι- και δεν μπορείς να πάρεις τα πόδια σου και οι ίδιοι που την επόμενη μέρα σε κοροϊδεύουν που έγινες έτσι και πεθαίνετε στο γέλιο με τα χάλια σας. Φιλαράκια από τα λίγα, τέτοιους ανθρώπους χρειάζεσαι στη ζωή σου.

αναπνοές