Κανείς δεν περίμενε ότι το μικρό παιδί που είχε εξαφανιστεί, θα ήταν…

Ένας από τους πιο σημαντικούς υπαλλήλους του αρρώστησε μια μέρα, οπότε αναγκάστηκε να πάρει άδεια. Προέκυψε όμως ένα επείγον πρόβλημα στη δουλειά, οπότε το αφεντικό του αποφάσισε να τον πάρει τηλέφωνο στο σπίτι…

Στην άλλη άκρη της γραμμής ακούστηκε μια παιδική φωνή να λέει «Παρακαλώ;»

– Μήπως βρίσκεται ο πατέρας σου στο σπίτι;

– Μάλιστα, ψιθύρισε η φωνούλα.

– Μπορώ να του μιλήσω;

– Όχι…

Ξαφνιασμένος και λίγο ενοχλημένος, ήθελε να μιλήσει με κάποιον ενήλικα, οπότε συνέχισε.

– Είναι μήπως η μαμά σου στο σπίτι;

– Ναι.

– Μήπως μπορώ να μιλήσω σε αυτήν; Η απάντηση όμως ήταν και πάλι αρνητική.

Ελπίζοντας ότι θα είναι κάποιος εκεί στον οποίο θα μπορούσε να αφήσει ένα μήνυμα, ρώτησε αν βρισκόταν κανείς άλλος στο σπίτι.

– Μάλιστα κύριε. Ένας αστυνομικός.

Η περιέργειά του είχε χτυπήσει κόκκινο και η αρχική του ενόχληση είχε πλέον μετατραπεί σε ανησυχία.

– Μπορώ να μιλήσω με τον κύριο αστυνόμο;

– Όχι, είναι απασχολημένος.

– Με τι πράγμα;

– Μιλάει με τη μαμά, τον μπαμπά και τον κύριο πυροσβέστη.

Ξαφνικά ακούστηκε ένας πολύ δυνατός θόρυβος.

Τι ήταν αυτό; ρώτησε τρομαγμένος.

– Ένα ελικόπτερο.

– Και τι θέλει εκεί περά;

– Είναι με την ομάδα που ψάχνει κύριε.

– Και τι ακριβώς ψάχνουν;

– Εμένα! απάντησε ο μικρός με ένα πνιχτό γελάκι…