Στα 6 του χρόνια κάηκε το 70% του σώματός του! Σήμερα όμως, δείτε τι κάνει…
Πολλές φορές, όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις δυσκολίες της ζωής αναρωτιόμαστε γιατί συνέβη κάτι τέτοιο σε εμάς; Που φταίξαμε; Πάντα όμως βγαίνουμε πιο δυνατοί και αποφασιστικοί από τέτοιες καταστάσεις.
Εκεί που νομίζουμε πως δε θα τα καταφέρουμε, τυγχάνει να διαβάσουμειστορίες όπως η παρακάτω, που όχι μόνο μας υπενθυμίζουν πως πάντα υπάρχουν και χειρότερα, αλλά – το πιο σημαντικό – μας δίνουν κουράγιο να συνεχίσουμε τον αγώνα μας.
Όταν ο Terry McCarty ήταν 6 ετών του συνέβη ένα τραγικό ατύχημα: ένα δοχείο με φλεγόμενη κηροζίνη έπεσε πάνω του και ο ίδιος τυλίχτηκε στις φλόγες. Το 70% του σώματός του καλύφθηκε με εγκαύματα τρίτου βαθμού.
Οι γιατροί τοποθέτησαν τον Terry σε τεχνητό κώμα για 2 μήνες, νοσηλεύτηκε συνολικά για 1 χρόνο και υποβλήθηκε σε περίπου 60 εγχειρήσεις.
Ο Terry όμως δεν έπρεπε να επιβιώσει μόνο από τις θεραπείες, αλλά και από το bullying των συμμαθητών του που τον αποκαλούσαν Freddy Krueger, ανάμεσα σε πολλά άλλα…
Για χρόνια πάλευε να ανακτήσει την αυτοπεποίθησή του, όχι μόνο όσον αφορούσε την εξωτερική του εμφάνιση, αλλά και τις αναπηρίες που είχε ως «κληρονομιά» της τραγικής του μοίρας.
«Μάταια προσπαθούσα επί χρόνια να βρω μια δουλειά. Όλοι μου έλεγαν πως θα ήμουν βάρος και ύστερα από λίγο καιρό είχα αρχίσει να το πιστεύω και εγώ ο ίδιος. Μετά το ατύχημά μου, η ζωή μου ήταν ένας συνεχής αγώνας απέναντι στο φόβο και την αβεβαιότητα.»
Στην ηλικία των 25, ο Terry πήρε μια γενναία απόφαση: προκειμένου να αλλάξει τη ζωή του, ήξερε πως έπρεπε να αποδεχθεί το παρελθόν του και να αντιμετωπίσει τους φόβους του.
Μέσα σε λίγες μέρες αποφάσισε να γίνει πυροσβέστης. «Αν μπορούσα να τα καταφέρω, οι άνθρωποι θα σταματούσαν να με αντιμετωπίζουν ως βάρος.»
Ύστερα από 12 εβδομάδες σκληρής εκπαίδευσης, ο Terry επιτέλους ήρθε αντιμέτωπος με τις φλόγες για πρώτη φορά μετά το ατύχημά του. «Με κατέκλυσε τρόμος και οι αναμνήσεις του ατυχήματός μου. Στο τέλος όμως, έπεισα τον εαυτό μου ότι η φωτιά δε μπορούσε να με ελέγξει. Δε θα επέτρεπα στους φόβους μου να ελέγξουν τη ζωή μου.»
Μετά από 2 χρόνια υπηρεσίας, ο Terry εργάζεται με παιδιά στο πρόγραμμα επανένταξης παιδιών με εγκαύματα, ελπίζοντας ότι μια μέρα θα καταφέρει να έχει τον δικό του οργανισμό για να βοηθάει θύματα με προβλήματα όπως αυτά που αντιμετώπισε ο ίδιος.
