Αλήθεια, το normcore το καταντήσαμε αηδία

Μετά τα flatforms, τα δίπατα (άχαρα αλλά τόσο stylish) πέδιλα, τα χαλαρά flip-flop και τα αρχαιοελληνικά σανδάλια, σειρά παίρνουν τα sneakers από την δεκαετία του '90 και τα Stan Smith της Adidas που έκαναν την παρθενική τους εμφάνιση στην αρχή της δεκαετίας του '70.

Σχέδια ξεθάβονται από τα νεκροταφεία της μόδας και οι lovers του normcore στιλ τα φορούν από το πρωί έως το βράδυ, παντού και πάντα.

Καλώς ή κακώς, αυτή η μόδα, τάση ή trend, η οποία ξεκίνησε από τη Νέα Υόρκη, ως κίνηση (μάλλον) αγανάκτησης απέναντι στον καταναλωτισμό της βιομηχανίας της μόδας, έχει γίνει ΜΟΔΑ.

Κι όμως, κάποτε ξεκίνησε έτσι: Normcοre: Η μόδα του να είσαι... εκτός μόδας!

Για ποιο normcore μιλάμε;

Και ναι, το normcore τείνει να γίνει ουσιαστικά "φθηνό", καθώς αν όντως ο όρος είχε ένα θεωρητικό υπόβαθρο το οποίο πρέσβευε και ακολουθούσε σαν πρωτόκολλο, καταντά να το χάνει μέρα με την ημέρα.

Με αφιλτράριστα outfit και εμφανίσεις που δεν προσφέρουν καμία αισθητική ικανοποίηση, οι normcore fanatics παρελαύνουν στους δρόμους, με στόχο την επίτευξη μιας εικόνας η οποία είναι επιμελώς ατημέλητη, δεν βασίζεται πουθενά και έχει στραγγίξει πορτοφόλια και πονεμένους μισθούς.

Παράδειγμα normcore outfit

Ειλικρινά, το normcore έχει καταντήσει αηδία. Ναι, κανείς δεν αγαπά τον υπέρμετρο καταναλωτισμό και τη συνεχή ανασφαλή ανάγκη για ανάδειξη μιας "τιτανομέγιστης" μόδας, αλλά αν έστω για μια στιγμή το normcore συμβόλιζε μία ανατρεπτική τάση μέσα από την οποία γεννιόταν ένα εργαλείο ένωσης μεταξύ των ανθρώπων, το όλο concept χάθηκε.

Από "αντι-μόδα" το καταντήσαμε ΜΟΔΑ

Από cool ειλικρινή "αντι-μόδα", με τους πιο φανταστικούς mix & match συνδυασμούς που όλοι λίγο πολύ κάποια στιγμή σκεφτήκαμε να φορέσουμε, το normcore κατάντησε να φιγουράρει στα πιο διάσημα editorials συνοδευόμενο από τα πιο πλούσια υποτιθέμενα must have προϊόντα.

Δηλαδή από χαλαρό, χωρίς σκέψη και με χιούμορ outfit, μεταμορφώθηκε σε ό,τι πιο επιτηδευμένο και αυστηρώς επεξεργασμένο σύνολο, που με επιτακτικό τρόπο διεισδύει σε όλο και περισσότερες γκαρνταρόμπες.

Οι αδερφές Olson αλά normcore

Το normcore αρχίζει να χάνει τους όρους της πρακτικότητας και της άνεσης, και οδεύει προς την κατεύθυνση της απόκτησης ταμπελών. Κάτι το οποίο η εταιρεία K-hole (που εισήγε τον όρο) πάλεψε να "ξεράσει", καθώς στόχος του normcore σε καμία περίπτωση δεν ήταν να αναλύεται με όρους μόδας, υψηλής ή μέτριας ραπτικής.

Αν για κάποια στιγμή πιστέψαμε, όπως είχε γράψει και το Forbes, ότι το normcore πρόκειται να αποδυναμώσει τη δυναμική των brands, καθώς θα αφαιρούσε από πάνω τους την εξουσία τους, το λογότυπό τους και οτιδήποτε τα καθιστά να είναι αυτό που είναι, μάλλον ερμηνεύσαμε λάθος την έννοια του normcore, και απ' ότι φαίνεται όχι απλά ενδυναμώσαμε τα brands και τις ταμπέλες τους, αλλά τα ανεβάσαμε στην πυραμίδα της μόδας για χάρη ενός wanna be normcore outfit.

Το να είμαστε ίδιοι, γέννησε την ανάγκη να είμαστε διαφορετικοί

Και όχι δεν έχουμε κάτι με τα brands, ούτε με τα ανερχόμενα στη μόδα sneakers, (άλλωστε ως παιδιά των 90's, είχαμε και εμείς ένα ζευγάρι), αλλά αυτό το "βγαίνω όπως να 'ναι", αλλά στην πραγματικότητα το πάλευα δύο ώρες στον καθρέφτη, σταματά να γίνεται απολαυστικό.

Τελικά, μέσα από το normcore επιβεβαιώθηκε η τάση του ανθρώπου να θέλει να ξεχωρίζει από τη μάζα. Δηλαδή, ακριβώς το αντίθετο από τη φιλοσοφία του normcore.

"Αυτή η τάση αναζητά την ελευθερία του να μη θες να είσαι μοναδικός. Σε απελευθερώνει με το να μη θες να είσαι τίποτε ιδιαίτερο. Το normcore είναι ένα μονοπάτι που οδηγεί σε μια πιο ήρεμη ζωή", έχουν πει πολλάκις οι υπεύθυνοι της K-hole, η οποία ως εταιρεία και δημιουργική κολεκτίβα ασχολείται με τις κουλτούρες του δρόμου..

Τώρα, πότε όλοι γίναμε του δρόμου, αυτό είναι άλλη ιστορία.

pathfinder.gr