Γιατί δεν πρέπει να ενθουσιαζόμαστε με τα ξένα άρθρα που εκθειάζουν την Ελλάδα
Με τόσα ξένα δημοσιεύματα που συνήθως έχουν τη μορφή λίστας και εκθειάζουν τα ελληνικά νησιά, τις ελληνικές θάλασσες, το ελληνικό φαγητό, ακόμα και την ελληνική αναβλητικότητα και χαλαρότητα, θα έλεγε κανείς ότι ζούμε στον παράδεισο και ότι στο εξωτερικό μας αγαπάνε τόσο πολύ.
Και μπορεί κάποιοι από εμάς να έχουμε μια παρόμοια άποψη για τη χώρα μας προτείνοντας την αισιοδοξία και την όρεξη για ζωή έναντι των προβλημάτων, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε επαφή με την πραγματικότητα. Φυσικά δεν είναι κακό να υπάρχουν θετικά δημοσιεύματα για την Ελλάδα σε ξένα μέσα -κάθε άλλο- όμως για να μην αιθεροβατούμε, ίσως δεν θα έπρεπε να παραβλέπουμε ότι τέτοια δημοσιεύματα δεν είναι πάντοτε αντικειμενικά ή προϊόν σοβαρού ρεπορτάζ.
Λυπούμαστε αν σου χαλάμε την τουριστική "ζαχαρένια", αλλά έχεις σκεφτεί ποτέ ότι:
Πολλές φορές τα δημοσιεύματα γράφονται από ελληνικής καταγωγής αρθρογράφους αν προσέξεις τα ονόματα των συντακτών, που μία εύλογη προκατάληψη την έχουν.
Αντίστοιχα άρθρα-λίστες που παινεύουν κάποιο μέρος του κόσμου, υπάρχουν και για άλλες χώρες αν το ψάξεις είτε στις ίδιες ιστοσελίδες, είτε γενικά στο ίντερνετ.
Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν τα άρθρα, είναι πάντα πειραγμένες προς την εξιδανίκευση ή έστω τραβηγμένες και επιλεγμένες με τρόπο που "κολακεύουν" το αντικείμενο.
Μάλιστα κάποιες φορές είναι φανερό ότι πρώτα βρέθηκαν οι φωτογραφίες, και μετά γράφτηκε "για τους τύπους" ένα κείμενο που τις συνοδεύει.
Η επιχειρηματολογία των συντακτών άλλοτε είναι εντελώς αυθαίρετη, άλλοτε βασίζεται στα πολύ εξειδικευμένα γούστα του εκάστοτε αρθρογράφου (δύο συνθήκες που ισχύουν βέβαια γενικότερα στην αρθρογραφία), και άλλοτε εκκινά από μια πολύ περιορισμένη ή λάθος οπτική.
Οτιδήποτε μπορεί να θεωρηθεί βάσιμο και άξιο προβολής στα social media από τη στιγμή που δημοσιεύεται, που ο τίτλος το "προστάζει" και που έτσι αποφάσισαν οι συντάκτες.
Οι οποίοι συντάκτες μερικές φορές δεν κρύβουν καν την ανάλαφρη και όχι τόσο σοβαρή διάθεση με την οποία γράφουν τέτοια κείμενα.
Πιο κλισέ, πεθαίνεις
Τα άρθρα-λίστες αναφέρονται ενίοτε σε τουριστικά κλισέ που είτε είναι ξεπερασμένα, είτε θα θέλαμε να τα αποτινάξουμε από το εθνικό μας προφίλ, θέλοντας να προβάλουμε κάτι νέο και διαφορετικό.
Κάποια δημοσιεύματα είναι "εξαναγκασμένα", στο πλαίσιο μιας τακτικής αρθρογραφίας με βάση tags και κατηγορίες: π.χ. αυτό τον μήνα πρέπει να γραφτούν δύο θέματα για την Ελλάδα επειδή έχουν "πέραση" ή επειδή έτσι προβλέπει ο προγραμματισμός, ακόμα κι αν δεν υπάρχει επαρκής και ουσιαστικός δημοσιογραφικός λόγος.
Όσο κι αν ξέρουμε πως είναι υπερβολές, είναι βασανιστήριο να βλέπεις ελληνικές παραλίες την ώρα που οι διακοπές αργούν ή που ο μισθός -αν υπάρχει- δεν φτάνει για να τις απολαύσεις.
9 στις 10 φορές τα σχόλια κάτω από τα άρθρα καταλήγουν σε debate Ελλήνων και ξένων για την Ιστορία, την Πολιτική και τον Πολιτισμό, όπως συμβαίνει στα βίντεο με τα ελληνικά τραγούδια της Eurovision στο YouTube, και ξενερώνουμε.
Βαρεθήκαμε τα ίδια και τα ίδια. Παραδεχόμαστε ότι στην αρχή μας άρεσε να βλέπουμε επανειλημμένα τις ομορφιές της χώρας μας σε ξένα μέσα, όμως πόσα αρχαία και ηλιοβασιλέματα στην Οία ν' αντέξει κανείς σε επίπεδο δημοσιευμάτων; (γιατί όταν τα ζεις μπορεί να μην τα χορταίνεις, όταν όμως τα διαβάζεις, κάποτε προκύπτει κορεσμός).
Για να μην παρεξηγηθούμε, πρόθεσή μας δεν είναι να μειώσουμε τα τουριστικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας. Απλά υπάρχουν τόσα πράγματα για τη χώρα μας ("άγνωστα" μέρη, πρόσωπα, επιτεύγματα) που αξίζουν αντίστοιχης προβολής και θα θέλαμε να τα ανακαλύψουν περισσότερο και οι ξένοι. Εξάλλου ο εφησυχασμός μόνο κακό μπορεί να κάνει σε έναν τόσο κρίσιμο τομέα όπως είναι ο τουρισμός στην Ελλάδα.
pathfinder.gr