Τα πράγματα που είχες στο σχολείο

Γενικά, κάθε γενιά έχει την τάση να θυμάται με μια γλυκιά νοσταλγία τα παιδικά της χρόνια.

 Και ζούμε στην εποχή όπου το μεγαλύτερο ποσοστό των ενηλίκων του κόσμου έζησε την παιδική του ηλικία στα πολύχρωμα, φανταχτερά και απίστευτα γρήγορα εξελισσόμενα 80s και 90s. 

Ε, και επειδή τέτοιοι είμαστε, θυμόμαστε ορισμένα από τα αγαπημένα μας αντικείμενα από εκείνες τις εποχές, και νοσταλγούμε. Επειδή, αλήθεια, δεν κατανοούμε γιατί θεωρείται “αντι-επαγγελματικό” να βάλουμε Ευχούλη στο στυλό μας στο γραφείο.

*Βασικά, και να θέλαμε, πού να βρεις Ευχούλη σήμερα;

*Ή, για τα πιο κουλτουριάρικα παιδάκια, ένα ViewMaster. Και ας το είχαμε σε ενήλικη εκδοχή. Ας πούμε, πόσο πιο εύκολα θα βλέπονταν οι τελευταίες σεζόν του Game of Thrones εάν συνοψίζαμε τα επεισόδια σε 10 καρέ;

*Αυτά τα στυλό των τριών χρωμάτων κυκλοφορούν ακόμα, ωστόσο συνειδητά δεν τα αγοράζουμε: Γνωρίζουμε πως ακόμη και τώρα θα καταλήξουμε να τα χαλάμε, επιχειρώντας να βγάλουμε και τις τρεις μύτες έξω την ίδια στιγμή.

*Πράγματα τα οποία μάθαμε αφότου μεγαλώσαμε: Το μπλε πράγμα στην κλασική γόμα, εν τέλει, δεν ήταν για να σβήνει το στυλό (αλλά αυτό το καταλάβαμε και τότε, αφού καταστρέψαμε μερικές σελίδες του τετραδίου), αλλά ώστε να απομακρύνει απαλά τις μουτζούρες τις οποίες άφηνε η κόκκινη πλευρά.

*Αυτό είναι ένα παγουρίνο. Δε γνωρίζουμε τι λέει η μόδα για τα παγουρίνα πλέον. Ας πούμε, το παιδί μας θα έτρωγε κορόιδεμα επειδή κουβαλάει στο σχολείο αυτό το απολίθωμα, ή θα ήταν ρέτρο; Από ποια ηλικία ξεκινά το παιδί να εκτιμά τα ρέτρο aesthetics;

*Αυτό, πάλι, είναι ένας δαίμονας και κανονικά θα το μισούσαμε για πάντα, όμως είμαστε βέβαιοι πως εάν το ξαναπαίξουμε, θα βάλουμε όλους τους κρίκους στην σωστή τους θέση.

*Τα σκορδάκια τότε ήταν για τα κακά παιδιά. Τώρα είμαστε μεγάλοι και σκεφτόμαστε ότι θα μπορούσε να είναι ένας πολύ υγιής τρόπος να εκτονώνουμε τα νεύρα μας. Όχι;

*Συνέχεια της παραπάνω πρότασης για έκφραση οργής με υγιείς τρόπους: Αμπούλα βρώμας; Δεν θα προτείνουμε στόχους, όλοι ξέρουμε πού θέλουμε να την πετάξουμε.

*Σπορτέξ τα οποία έχουν φωτάκια στις σόλες, επίσης. Γιατί σταματήσαμε να τα φοράμε; Επειδή γίναμε σοβαροί; Και αν εμείς δεν είμαστε σοβαροί, και θέλουμε τα παπούτσια μας να δίνουν αυτή την πληροφορία στον κόσμο;

*Και για το τέλος, ένα μάθημα υπομονής: Φακές σε κυπελάκι από γιαούρτι. Ξεκάθαρα ως πείραμα και για την χαρά του να βλέπεις κάτι να μεγαλώνει μπροστά στα μάτια σου, δεν θα τις φάμε. Έχουμε λεφτά για φακές, ευτυχώς.

diaforetiko

loading...