Ο λάθος άνθρωπος θα σε οδηγήσει στον σωστό.
Σωστό και λάθος… πόσο επιπόλαιοι είμαστε τελικά που τα βάζουμε όλα σε παγιωμένες λέξεις και απαιτούμε από τον εαυτό μας και τους άλλους να κάνουν το ίδιο.
Της Κατερίνας Βερίγκα.
Οι λάθος άνθρωποι που πέρασαν από την ζωή μας, δεν ήταν κατάλληλοι για εμάς μόνο και είναι άδικο να μη τους θεωρούμε σωστούς γενικότερα.
Εμείς αποδειχθήκαμε ταιριαστοί για όλους; Όχι σαφώς και δεν είναι εδώ το νόημα.
Όσοι πέρασαν από την ζωή μας, έγραψαν λίγες λέξεις στο βιβλίο μας και αποχώρησαν αφήνοντας μας εμπειρίες ζωής, παθήματα- μαθήματα και οτιδήποτε είναι απαραίτητο για να κουβαλάμε στις αποσκευές μας. Όλοι είχαν τον δικό τους ρόλο, το δικό τους λιθαράκι και είναι άδικο να τους υποτιμάμε ακόμα και αν μας πλήγωσαν.
Παρατηρώ ανθρώπους που δεν μπορούν να ξεκολλήσουν από το παρελθόν και βρίσκονται διαρκώς με μια απορία «γιατί μου φέρθηκε έτσι;», «γιατί δεν λειτούργησε;», «τι δεν είδα από την αρχή;», «κι αν μου φερθούν κι άλλοι τόσο σκάρτα;». Με αποτέλεσμα να περνάνε τα χρόνια τους στην καχυποψία, την αμφισβήτηση και μία μόνιμη απογοήτευση.
Έτσι όμως δε δίνουν την δυνατότητα στους εαυτούς τους να ωριμάσουν, να δεχτούν την οποιοδήποτε απόρριψη και να προχωρήσουν μπροστά πιο ανανεωμένοι. Δεν παίρνουν ποτέ τις ευθύνες τους και αναζητούν πάντα τα λάθη στην απέναντι όχθη.
Συμφιλιώσου με το γεγονός πως ό,τι πήγε στραβά είχε κάποιο λόγο και αν έχεις υπομονή σύντομα θα καταλάβεις το γιατί!