ΜΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ!!!
Για πρώτη ίσως φορά στην ιστορία της Ευρωζώνης οι Γερμανοί αισθάνονται πιεσμένοι και οι κινήσεις στις οποίες προβαίνουν καταδεικνύουν πανικό και έλλειψη ψυχραιμίας.
Οι εμμονές του Βολφγκανγκ Σόιμπλε εναντίον του Βαρουφάκη και του Τσίπρα ξεπερνούν κάθε όριο χυδαιότητας και πολιτικού fair play. Παράλληλα κανείς δεν μπορεί να αντιληφθεί την σκοπιμότητα των συνεχών αντιδράσεων του Βερολίνου σε όλες τις διαπραγματεύσεις, παρά το γεγονός ότι η υπόλοιπη Ευρώπη δεν είναι αρνητική στην εξεύρεση μιας συμβιβαστικής λύσης.
Κατά περίεργο – αλλά εξηγήσιμο τρόπο – οι Γερμανοί έχουν ένα πρόβλημα για κάθε λύση, όχι μόνο για την περίπτωση της Ελλάδας, αλλά και για όλο το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Η συμπεριφορά τους απέναντι στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι, θα έλεγε κανείς, πρωτοφανής και τούτο γιατί δεν είχαν συνηθίσει να δέχονται αντιδράσεις και φωνές διαμαρτυρίας. Οι προηγούμενες κυβερνήσεις εκτελούσαν με αίσθημα εθελοδουλίας όλες τις εντολές του Βερολίνου.
Δεν είναι τυχαίο ότι η μοναδική ηγέτης της Ευρώπης που δεν έχει ζητήσει να δει τον Τσίπρα είναι η Μέρκελ.
Από τις 25 Ιανουαρίου του 2015 τα πράγματα άλλαξαν. Ο Τσίπρας χτύπησε τον «γίγαντα με μυαλό νάνου» εκεί που πονάει... στα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Έθεσε επιτακτικά το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων και του κατοχικού δανείου και επανέφερε το ζήτημα της δέσμευσης κτηρίων Γερμανικής ιδιοκτησίας.
Σύμφωνα με την 137/1997 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λιβαδειάς, επιδικάστηκαν 28 εκατομμύρια ευρώ στους συγγενείς των θυμάτων του Διστόμου. Η απόφαση αυτή κατέστη αμετάκλητη με την 11/2000 απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, η οποία απέρριψε αίτηση αναίρεσης του Γερμανικού Κράτους. Σύμφωνα όμως με το άρθρο 923 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας η «αναγκαστική εκτέλεση κατά αλλοδαπού δημοσίου δεν μπορεί να γίνει χωρίς προηγούμενη άδεια του Υπουργού της Δικαιοσύνης».
Ανάλογη απόφαση είχε πάρει και η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ το 2000. Ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης είχε υπογράψει την σχετική απόφαση του Αρείου Πάγου με αποτέλεσμα δικαστική κλητήρας να εμφανιστεί στο γερμανικό Ινστιτούτο Γκαίτε των Αθηνών, προκειμένου να εκτελέσει την δικαστική απόφαση του Αρείου Πάγου.
Ωστόσο, λίγες ημέρες μετά και κατόπιν την απόφασης της Γερμανίας να εγκρίνει την ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ, η τότε κυβέρνηση άλλαξε άποψη και ο υπουργός Δικαιοσύνης απέσυρε την απόφαση για αναγκαστική εκτέλεση.
Οι αποζημιώσεις δηλαδή χρησιμοποιήθηκαν από το ΠΑΣΟΚ ως «επικοινωνιακό όπλο» για να εισέλθει η χώρα στη ζώνη του ευρώ.
Η σημερινή «πολεμική» του Αλέξη Τσίπρα έχει σοκάρει την Καγκελαρία κάτι που φαίνεται από τα πρωτοσέλιδα του γερμανικού Τύπου που βομβαρδίζουν με δημοσιεύματα εναντίον της Ελλάδας κάνοντας λόγο για διατάραξη των ισορροπιών στην Ευρώπη.
Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε είναι σαφές ότι δεν επιθυμεί να βρεθεί μια αμοιβαία επωφελής λύση μεταξύ Ελλάδας και Ε.Ε. Επιδιώκει την οικονομική ασφυξία και την πλήρη ρήξη για να στείλει το μήνυμά του στο εσωτερικό της Γερμανίας και ιδιαίτερα στους «αντάρτες» Χριστιανοδημοκράτες και τους «εξεγερθέντες» Χριστιανοκοινωνιστές της γερμανικής κυβέρνησης ότι δεν «χαρίζεται» στους άσωτους του Νότου.
Επιδιώκει σφόδρα τη ρήξη για να ανακόψει το ενδεχόμενο ανόδου «Εναλλακτικών» ευρωσκεπτικιστών του Grexit αλλά και των ακροδεξιών του Pediga.
Μια υποταγή της Ελλάδας στο Βερολίνο θα στείλει μήνυμα σε ολόκληρη την Ευρώπη ότι η Γερμανία είναι το αφεντικό. Μόνον η Γερμανία του κ. Σόιμπλε μπορεί να παραβιάζει συστηματικά και κατά το δοκούν τους κανόνες της Ε.Ε. χωρίς να ανοίγει μύτη. Όπως, για παράδειγμα, να υπερβαίνει επί πέντεσυναπτά έτη το ανώτατο επιτρεπτό όριο για το εμπορικό πλεόνασμα χωρίς να υφίσταται καμία κύρωση. Κι ας είναι αυτό το πλεόνασμα, μια από τις βασικές πηγές των ελλειμμάτων του Νότου.
Η Γερμανία φαίνεται να «παίζει» μόνη της στην Ευρώπη, αλλά αυτό οφείλεται σε λόγους πολιτικής και οικονομικής συγκυρίας.
Το Βερολίνο επιχειρεί να «μοντάρει» τον παραγωγικό ιστό της Γηραιάς Ηπείρου στα μέτρα του. Μόνο που η Ευρώπη είναι ένας ζωντανός οργανισμός με την πιο εκλεπτυσμένη και επεξεργασμένη ιστορία φιλοσοφικά, πολιτικά, κοινωνικά στον πλανήτη.
Η Ευρώπη δεν είναι «μπανανία» της Λατινικής Αμερικής. Και βεβαίως, για να προχωρήσει δεν έχει ανάγκη ούτε τα γερμανικά κεφάλαια, ούτε τις μίζες, ούτε τη γερμανική ηγεμονία. Η Ευρώπη πρέπει να δημοκρατικοποιήσει σε βάθος τους θεσμούς της, να εγκαταλείψει τον άκρατο νεοφιλελευθερισμό που διογκώνει τις κοινωνικές και εθνικές ανισότητες, να τυπώσει χρήμα και να προχωρήσει στην πολιτική της ομοσπονδοποίηση.
Όπως και στο παρελθόν, έτσι και σήμερα, ο «κλήρος» έπεσε στη μικρή Ελλάδα να ταρακουνήσει τους γραφειοκράτες της Ευρώπης και να ξυπνήσει τον αληθινό γίγαντα που δεν είναι άλλος από το λαό της Ευρώπης.
Ο Νίκος Παππάς έδωσε το σύνθημα κατά του Βερολίνου
Το σύνθημα για το πυρ ομαδόν της κυβέρνησης στο Βερολίνο το έδωσε ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς, ο οποίος προσερχόμενος στη Βουλή σήκωσε το γάντι της επίθεσης που εξαπέλυσε ο γερμανός υπουργός Οικονομικών στον Γιάννη Βαρουφάκη και την ελληνική κυβέρνηση. Ο κ. Παππάς με τις δηλώσεις του διαχώρισε το Βερολίνο από την Ευρώπη και επιτέθηκε στον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε κατηγορώντας τον για αντιευρωπαϊκή συμπεριφορά.
«Ο κ. Σόιμπλε είναι ο βασικός υποστηρικτής των αποτυχημένων πολιτικών σε Ελλάδα και σε Ευρώπη. Είναι σαφές ότι η αποτυχία του σχεδίου ασφυξίας της Ελλάδας έχει φέρει κάποιους σε δύσκολη θέση. Οι σημερινές του δηλώσεις είναι επίσης σαφές ότι απευθύνονται στο εσωτερικό και εσωκομματικό του του ακροατήριο.
Αυτές οι δηλώσεις είναι ασύμβατες τόσο με τη θεσμική θέση που κατέχει όσο και με την προσδοκία που έχει διαμορφωθεί στην Ευρώπη για εξεύρεση μίας νέας λύσης. Η εμμονή και η επιμονή του σε αυτή την πολιτική και σε αυτό το ύφος είναι ασύμβατες με την πορεία προς μια ενωμένη και δημοκρατική Ευρώπη».
Την ρητορική κλιμάκωσης της έντασης με κινητήριο μοχλό τις γερμανικές αποζημιώσεις ακολούθησαν και τα υπόλοιπα κυβερνητικά στελέχη που τοποθετήθηκαν στο κοινοβουλίου.